เวินหลิงสแกนดู ข้อความแจ้งเตือนของระบบก็เด้งขึ้นมา
[หนูน้ำแข็งเกราะเปลือก]
สิ่งมีชีวิตกินเนื้อขนาดเล็ก ความเร็วสูงมาก ระดับความก้าวร้าวปานกลาง
หมายเหตุ: สิ่งมีชีวิตนี้ไวต่อแรงสั่นสะเทือนและเสียง เมื่อโจมตีมักจะเล็งกัดส่วนที่ยื่นออกมาของเป้าหมายก่อน
เวินหลิงยังไม่ทันตั้งตัว เจ้าหนูน้ำแข็งเกราะเปลือกตัวนั้นก็หยุดขุดคุ้ยหิมะกะทันหัน หูสั้น ๆ ของมันกระดิกไปมา
เหมือนกำลังจับเสียง จากนั้นมันก็หันหัวมาอย่างรวดเร็ว ดวงตาสีดำเล็กเท่าเมล็ดถั่วเหลืองจ้องตรงไปที่มือของเวินหลิง
วินาทีถัดมา มันพุ่งเข้ามาราวกับสายฟ้าสีเทาขาว ตรงเข้าหานิ้วมือของเธอ
เวินหลิงรีบหดมือโดยสัญชาตญาณ แต่เจ้าสิ่งนั้นมันเร็วเกินไป
ปลายนิ้วของเธอดึงกลับมาไม่ทัน มันก็กัดเข้าที่ปลายนิ้วชี้ข้างซ้ายของเธอแล้ว
ฟันแหลมคมแทงทะลุผิวหนัง เกิดความเจ็บแปล๊บขึ้นในชั่วพริบตา
เวินหลิงสูดลมหายใจเข้าแรง ๆ สะบัดมือหวังจะให้มันหลุด
แต่เจ้าสิ่งนั้นกัดแน่นราวกับตะปูสีเทาขาวที่ตอกติดอยู่บนนิ้วของเธอ
เวินแมวเหมียวที่นอนอยู่บนหัวของเธอผุดลุกขึ้นมาทันที หางชี้ตรงแข็งเป็นลำ เปล่งเสียงเล็ก ๆ จุ๊กจิ๊ก เหมือนกำลังขู่เจ้าสิ่งนั้น
เวินหลิงกัดฟันแน่น ยกมือขวาจับหลังของเจ้าหนูน้ำแข็งเกราะเปลือกนั้นไว้ แล้วออกแรงกระชากดึงออกมา
ตอนที่ฟันถูกดึงออกจากนิ้วของเธอ มันทำให้มีหยดเลือดเล็ก ๆ ซึมออกมา เธอกำมันไว้ในอุ้งมือ บีบตรงท้ายทอยไว้
ยังรู้สึกได้ถึงเจ้าสิ่งนั้นที่ดิ้นรนอย่างสุดชีวิตอยู่ในกำมือ กรงเล็บข่วนขุดไม่หยุด อยากจะควักฝ่ามือของเธอ