เกมเล็ก ๆ งั้นหรือ?
เฉินมู่ครุ่นคิดทบทวนอย่างละเอียด ในความทรงจำของเขาเหมือนจะไม่มีเกมเล็ก ๆ แบบนี้ในพิพิธภัณฑ์หมอก
ก่อนหน้านี้เฉินมู่เคยมาที่นี่ครั้งหนึ่ง ตอนนั้นเป็นเวลาหลังสองทุ่มแล้ว และเริ่มงานเลี้ยงของดยุกทันที
หรือเป็นเพราะเขามาเร็วกว่าเดิม ภารกิจในแต่ละช่วงเวลาจึงแตกต่างกัน?
เป็นไปได้!
ภายใต้การนำทางของพ่อบ้านชรา เฉินมู่มาถึงห้องรับแขกของดยุก
ห้องรับแขกนี้ดัดแปลงมาจากชั้นหนึ่งของพิพิธภัณฑ์
ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงของสะสมหลากหลายชนิด
มีทั้งดาบสั้นจากยุคกลาง หมวกเกราะของอัศวิน กระดาษหนังแกะสีเหลืองเก่า... ทุกสิ่งล้วนแผ่กลิ่นอายเก่าแก่
ชั้นหนึ่งของพิพิธภัณฑ์ทั้งชั้นตกแต่งด้วยโทนสีเหลืองหม่น บรรยากาศโดยรวมค่อนข้างมืด มีเพียงเตาผิงหนึ่งหรือสองเตาที่กำลังลุกไหม้ เปล่งแสงสีเหลืองอ่อนริบหรี่
เวลานี้ คนอีกสี่คนมารออยู่ในโถงใหญ่แล้ว
พวกเขายืนอยู่กลางโถง ใต้โคมระย้าสไตล์ยุโรป
ทุกคนกวาดตามองสภาพแวดล้อมรอบตัวอย่างระแวดระวังและใคร่รู้
เมื่อเห็นพ่อบ้านชรามา สายตาของพวกเขาก็หันมารวมกันทันที ในสายตาของคนเหล่านั้น พ่อบ้านชราคือบอสใหญ่ของภารกิจอย่างไม่ต้องสงสัย
ทว่าเหตุการณ์ต่อจากนั้นกลับทำให้พวกเขาทั้งหมดตะลึงงัน
พ่อบ้านชราพาเฉินมู่ไปยังโซฟาเก่าแก่ตัวหนึ่ง แล้วเชิญให้นั่ง ก่อนถามด้วยรอยยิ้มว่า
“คุณเฉิน อยากดื่มอะไรไหมครับ ที่นี่มีน้ำร้อนกับชาดำ”