“กฎ? กฎอะไร?”
เฉินมู่ถามอย่างสงสัย
ชาติที่แล้วเขาไม่เคยซื้อโรงเรียน จึงไม่รู้เรื่องภายในเหล่านี้
อาจารย์ใหญ่กล่าวว่า “ที่จริงโรงเรียนไม่ใช่ของผม ผมแค่รับหน้าที่บริหารโรงเรียนแทนบรรดากรรมการ
กรรมการกำหนดกฎไว้หลายข้อ หนึ่งในนั้นคือเรื่องการซื้อขายโรงเรียน
กรรมการกำหนดไว้ว่า โรงเรียนมัธยมรัตติกาลซึ่งมีราคาปกติ 7,000 ล้านเงินผี เมื่อมนุษย์ซื้อจะจ่ายเพียง 100 ล้านเงินผีเท่านั้น!
แต่คุณฉลาดขนาดนี้ คงดูออกแล้วว่านี่เป็นกับดัก
กรรมการยังตั้งกฎไว้อีกข้อว่า ทันทีที่มีมนุษย์ซื้อโรงเรียนมัธยมรัตติกาล และลงนามในสัญญา เขาจะต้องตาย!
เดิมทีผมไม่ควรบอกกฎข้อที่สองให้คุณรู้ แต่เห็นแก่ที่คุณมอบของให้ผมตั้งมากมาย ผมเลยหวังดีเตือนสักหน่อย”
สีหน้าของเฉินมู่เปลี่ยนไปฉับพลัน กรรมการของโรงเรียนมัธยมรัตติกาลช่างชั่วร้ายจริง ๆ!
โรงเรียนราคา 7,000 ล้าน กลับขายให้มนุษย์ในราคาเพียง 100 ล้าน!
นี่เป็นเหยื่อล่อที่เย้ายวนอย่างยิ่ง ไม่มีใครต้านทานแรงดึงดูดนี้ได้
เมื่อผู้คนลงนามในสัญญา พวกเขาก็ฝ่าฝืนกฎข้อที่สอง และถูกพลังแห่งกฎบังคับประหาร
เงินผี 100 ล้านในมือของคนผู้นั้นย่อมกลายเป็นของไร้เจ้าของ แล้วตกไปอยู่ในมือกรรมการ
นี่คือกับดักที่วางไว้อย่างแยบยลเพื่อเล่นงานมนุษย์ผู้มั่งคั่ง!
หากเฉินมู่จำไม่ผิด ชาติที่แล้วเขาเคยได้ยินว่ามีมนุษย์คนหนึ่งร่ำรวยมาก ใช้เวลาเพียงสองปีก็หาเงินผีได้ครบ 100 ล้าน
จากนั้นมนุษย์คนนั้นก็หมายตาโรงเรียนมัธยมรัตติกาล
บังเอิญว่าในเวลานั้น โรงเรียนมัธยมรัตติกาลลดราคาเหลือหนึ่งส่วนสิบ ขายให้คนทั่วไปในราคา 100 ล้าน!