เฉินมู่เข้าใจหลักการให้ของตอบแทนกันดี
ดยุกใจกว้าง มอบเกราะหนักมรณะให้เขาโดยไม่คิดอะไร เฉินมู่ย่อมต้องแสดงน้ำใจตอบแทนบ้าง
เฉินมู่ลูบแหวนมิติ ก่อนหยิบเงินผีสิบล้านออกมาจากข้างใน
“ท่านดยุก เกราะหนักมรณะล้ำค่าเกินไป ผมรับไว้เปล่า ๆ ไม่ได้ เงินผีสิบล้านนี้ถือเป็นค่าที่ผมซื้อเกราะชิ้นนี้ก็แล้วกันครับ”
การกระทำของเฉินมู่ทำให้ดยุกตะลึงอีกครั้ง
เงินผีสิบล้านถูกเรียงเป็นกองอย่างเป็นระเบียบ กินพื้นที่ผนังไปกว่าครึ่ง
เมื่อเห็นความใจกว้างของเฉินมู่ ดยุกก็อดทอดถอนใจไม่ได้
เฉินมู่เป็นเพื่อนที่ดีจริง ๆ!
ต้องรู้ไว้ว่า ต่อให้เฉินมู่ไม่จ่ายเงิน เขาก็ยังเอาเกราะหนักมรณะไปได้อยู่ดี
แต่เพื่อไม่ให้ดยุกเสียเปรียบ (อย่างน้อยดยุกก็คิดเช่นนั้น) เฉินมู่กลับควักเงินผีสิบล้านออกมาอย่างไม่ลังเล!
คะแนนที่ดยุกมีต่อเฉินมู่จึงเพิ่มขึ้นอีกระดับ—
ไม่เอาเปรียบแม้แต่น้อย ไม่ปล่อยให้เพื่อนเสียประโยชน์!
เฉินมู่ควรค่าแก่การคบหาอย่างสนิทสนม!
เงินผีสิบล้านก้อนนี้ช่วยแก้ปัญหาเร่งด่วนให้ดยุก อุดช่องโหว่ทางการเงินของเขาได้พอดี
ด้วยความซาบซึ้งใจ ดยุกหยิบป้ายคำสั่งชิ้นหนึ่งยื่นให้เฉินมู่
“เฉินมู่ เจ้าเป็นพี่น้องที่ดีของข้า ป้ายคำสั่งนี้ขอมอบให้เจ้า
ต่อไปหากเจ้าเจอเรื่องลำบาก แค่บีบป้ายนี้ให้แตก ข้าก็จะรู้ตำแหน่งของเจ้า แล้วรีบไปช่วยทันที”
เฉินมู่รับป้ายคำสั่งมา สีหน้าฉายแววดีใจ
เกราะหนักมรณะที่มีค่าประเมินมิได้ เขาจ่ายไปเพียงไม่กี่ล้านเป็นของกำนัล บวกกับเงินผีอีกสิบล้านก็ได้มาแล้ว เรียกว่ากำไรสุด ๆ
แถมยังมีเรื่องน่ายินดีเหนือความคาดหมาย เขาได้ป้ายคำสั่งของดยุกมาด้วย!
เฉินมู่รู้ดีว่าป้ายคำสั่งของดยุกมีน้ำหนักเพียงใด