ชายผมเหลืองเป็นพวกข่มเหงคนอ่อนแอแต่กลัวคนแข็งแกร่งอย่างแท้จริง พอรู้ว่าคนขับรถอาจเป็นผีพิศวง เขาก็ไม่กล้าพูดอีกแม้แต่คำเดียว แทบไม่กล้าหายใจแรงด้วยซ้ำ
ไม่นานนัก รถแท็กซี่ก็แล่นเข้าไปในป่า ก่อนจะจอดลงตรงมุมอันเงียบสงัดแห่งหนึ่ง
“คุณครับ ถึงจุดหมายแล้ว”
คนขับกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า
“ผม... ผมจะไป... โรงพยาบาล...”
ชายผมเหลืองมองป่ามืดมิดรอบตัว ใบหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว
“โรงพยาบาลคือจุดหมายที่คุณเลือก แต่บนรถแท็กซี่คันนี้ คุณมีสิทธิ์เลือกด้วยหรือ?
ป่าแห่งนี้ต่างหาก คือจุดหมายที่เจ้านายเลือกให้คุณ”
คนขับรถผีพิศวงหันมามองชายผมเหลืองอย่างเย็นชา
“อ๊ากกก!!! ผีพิศวง!!!”
เมื่อเห็นดวงตาของคนขับที่ไร้ลูกตา ชายผมเหลืองก็เชื่อในที่สุดว่าคนขับคนนี้เป็นผีพิศวงจริง ๆ!
“เจ้านายสั่งให้แกตายอย่างรู้ตัวหน่อย เจ้านายก็คือเฉินมู่ แกไปหาเรื่องคนที่ไม่ควรหาเรื่อง ชาติหน้าก็ระวังตัวไว้ให้ดี”
คนขับรถผีพิศวงกล่าวเสียงเย็นชา เป็นการประกาศความตายของชายผมเหลือง
เมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้ ชายผมเหลืองก็เพิ่งตระหนักได้ว่า ตนไปล่วงเกินตัวตนเช่นใดเข้า
จู่ ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่า ก่อนเริ่มภารกิจ เสี่ยวซานเคยบอกว่าเฉินมู่ถูกคนขับรถผีพิศวงมาส่ง
ตอนนั้นชายผมเหลืองยังไม่เชื่อ คิดว่าเป็นเรื่องเหลวไหล ใครจะเก่งกาจถึงขั้นทำให้ผีพิศวงยอมมาเป็นคนขับรถให้ด้วยความเต็มใจได้กัน
แต่ตอนนี้ชายผมเหลืองเชื่อแล้วว่าเฉินมู่เก่งกาจถึงเพียงนี้จริง ๆ! ไม่เพียงได้กินดีอยู่ดีในบ้านของดยุก ยังทำให้ผีพิศวงมาเป็นคนขับรถส่วนตัวให้ได้อีก!