ถ้ามีสิ่งประหลาดมาหาหมอสักไม่กี่ตัว หรือสักสิบกว่าตัว เฉินมู่ก็ยังใช้ “วิธีทางกายภาพ” ให้คนขับรถกับยามของเขาลงมือได้
แต่ถ้าจะตอบสนองความต้องการของโรงพยาบาลหวาดผวา จำนวนคงไม่ใช่แค่หลักสิบหรือหลักร้อย
ลองคำนวณจากหมอหนึ่งคนรักษาคนไข้ได้วันละ 10 คน วันหนึ่งก็ต้องมีคนไข้ราว 300 คนแล้ว
เดือนหนึ่งก็ต้องมีคนไข้เป็นหมื่น!
ถ้าต้องไล่ซ้อมพวกนั้นมาทีละตัว พนักงานของเฉินมู่คงไม่ได้ทำอย่างอื่นกันพอดี ต่อให้ทำงานวันละ 25 ชั่วโมงก็ยังไม่เสร็จ!
เพราะงั้นต้องหาวิธีอื่น
เฉินมู่เป็นคนอบอุ่นและซื่อตรง เขาจึงคิดจะใช้วิธีที่ง่ายที่สุด—
โปรยเงินไม่อั้น!
ก็แค่กลัวว่ารักษาโรคแล้วต้องเสียเงินใช่ไหม ไม่เป็นไร เถ้าแก่เฉินเลี้ยงเอง! ไม่ต้องจ่ายอะไรทั้งนั้น อย่างมากก็แค่แลกด้วยชีวิตเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น
แต่จะให้ฟรีไปเลยคงไม่ได้
พวกสิ่งประหลาดขาดเงินก็จริง แต่ไม่ได้โง่เสียหน่อย!
ของฟรีที่ไหนมีในโลก!
พอได้ยินว่าไม่ต้องจ่ายเงิน สิ่งแรกที่พวกนั้นคิดก็คือจะมีหลุมพรางหรือเปล่า
ให้ฟรีกันตรง ๆ ผลลัพธ์กลับจะยิ่งแย่
เฉินมู่จึงตัดสินใจเปลี่ยนวิธี เขานึกถึง—ประกันสุขภาพ!
สิ่งประหลาดทุกตัวในเมืองวั่งเจียง เพียงจ่ายเงินผี 10 เหรียญเพื่อซื้อประกันสุขภาพของเถ้าแก่เฉิน หลังจากนั้นถ้าป่วยขึ้นมา ก็จะไปรักษาฟรีที่โรงพยาบาลหวาดผวาได้!
แบบนี้ก็เท่ากับเอาคำว่ารักษาฟรีมาห่อเป็นผลิตภัณฑ์แล้วขายให้พวกสิ่งประหลาด ราคาแค่ 10 เหรียญเงินผี เมื่อเทียบกับค่ารักษาหลักแสนแล้ว แทบจะเหมือนให้เปล่า!