เมื่อเฉินมู่มองปราดเดียวก็เห็นช่องโหว่ หญิงสาวก็เผยสีหน้าประหลาดใจ
เธอเก็บรอยยิ้มที่ฉีกกว้างถึงใบหู แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจนใจว่า “คุณฉลาดมากจริง ๆ มีคนโชคร้ายไม่น้อยที่มาตายในที่นี่
แต่ในเมื่อคุณมองเห็นทางรอดแล้ว ก็เชิญออกไปได้เลย ฉันจะไม่ขวางคุณ”
หลังพูดจบ หญิงสาวก็ปล่อยแขนเฉินมู่ ส่งสัญญาณให้เขาออกไปได้
“ออกไปเหรอ? ทำไมผมต้องออกไปด้วย?” เฉินมู่ยักไหล่ “ผมมาซื้อของต่างหาก ที่พูดกับคุณเมื่อกี้ก็แค่ลองเชิงเท่านั้น ผมเองก็กลัวว่าถ้าหยิ่งผยองจนเคยตัว นานเข้าอาจมองไม่เห็นทางรอดในกฎก็ได้”
หญิงสาวมองเฉินมู่อย่างประหลาดใจ ชายหนุ่มคนนี้มองทะลุแก่นของกฎได้ในคำพูดเดียว แต่ที่ทำไปก็แค่ลองมือเล่น ๆ งั้นหรือ?
นี่มันน้ำเสียงหยิ่งผยองแบบไหนกัน!
ที่สำคัญกว่านั้นคือ เขามองเห็นทางรอดได้ในพริบตา ชายหนุ่มคนนี้ดูเหมือนจะมีทุนให้หยิ่งผยองจริง ๆ!
“คุณบอกว่ามาซื้อของหรือคะ?” หญิงสาวถาม
“แน่นอน พาผมไปร้านที่แพงที่สุดของที่นี่” เฉินมู่เอ่ยถ้อยคำที่หยิ่งผยองที่สุดด้วยน้ำเสียงสงบนิ่งที่สุด
ถ้าเป็นคนอื่นพูดแบบนี้ หญิงสาวคงคิดว่าเขาเบื่อชีวิตแล้ว ร้านที่แพงที่สุดซื้อของทีหนึ่งก็ใช้เงินผีหลายแสน คนธรรมดาจะซื้อไหวหรือ? ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ รนหาที่ตายชัด ๆ
แต่เฉินมู่เพิ่งแสดงความเก่งกาจให้เห็นไปแล้ว ยังกล้าเข้ามาซื้อของอีก หากไม่มีฝีมือจริง คงไม่มารนหาที่ตายหรอก