งานเลี้ยงยังดำเนินต่อไป
ชายผมเหลืองใช้มือปิดจมูก พลางกลืนอาหารน่าขยะแขยงลงไปคำโต
ส่วนเฉินมู่กลับพูดคุยหัวเราะต่อกระซิกกับดยุกและดัชเชส ราวกับไม่ได้เข้ามาอยู่ในฉากพิศวงเลยแม้แต่น้อย
ระหว่างสนทนา เฉินมู่แสดงให้เห็นเป็นระยะว่าตนร่ำรวยเพียงใด จนดัชเชสตาเป็นประกาย
ดยุกเองก็สนใจเงินผีของเฉินมู่ไม่น้อย
ตอนนี้ดยุกตกอับมาก เพื่อรักษาชีวิตอันหรูหราไว้ เขาจึงต้องการเงินผีจำนวนมหาศาลมาอุดช่องโหว่
เฉินมู่ที่ปรากฏตัวขึ้นในเวลานี้มีเงินผีอยู่มากมาย เห็นได้ชัดว่าเป็นคนไม่ขัดสนเรื่องเงิน
ถ้าอย่างนั้น จะเอาเงินผีจากเฉินมู่มาได้อย่างไร?
มีอะไรที่เขาพอจะใช้ดึงดูดเฉินมู่ได้บ้าง?
คนมีเบื้องหลังอย่างเฉินมู่ ย่อมไม่เห็นของธรรมดาทั่วไปอยู่ในสายตาแน่
ถ้าเอาของที่ด้อยเกินไปออกมา ไม่เท่ากับดูหมิ่นเฉินมู่หรอกหรือ
ทันใดนั้นดยุกก็นึกขึ้นได้ว่า ในมือเขามีสิ่งของระดับขุนพลผีอยู่ชิ้นหนึ่ง!
เกราะหนักมรณะ!
เฉินมู่น่าจะสนใจสิ่งของระดับขุนพลผีชิ้นนี้
ดยุกได้แต่ภาวนาในใจ ขอให้เฉินมู่สนใจมัน ไม่อย่างนั้นเขาก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าจะแลกเงินผีจำนวนมากมาได้อย่างไร
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ชายผมเหลืองที่ถูกอาหารน่าขยะแขยงทำให้ด้านชา กลืนลูกตาลูกสุดท้ายลงท้องไป ในที่สุดงานเลี้ยงก็จบลง
พ่อบ้านชราเดินเข้ามา แล้วกล่าวกับชายผมเหลืองและเฉินมู่ว่า
“แขกทั้งสองท่าน ขอบคุณที่มาเยือนพิพิธภัณฑ์หมอก