ในลำดับขั้นของผี ระหว่างแต่ละขั้นนั้นห่างชั้นกันราวฟ้ากับเหว
ผีระดับหัวหน้าผีหนึ่งตน สามารถดวลกับผีระดับทหารผีสิบตนได้ตามลำพัง!
หากดูตามสามัญสำนึกแล้ว ทูหลี่บีบเฉินมู่ให้ตายสิบคนยังทำได้อย่างง่ายดาย
หมัดนี้ซัดลงมา เฉินมู่คงได้แสดงให้เห็นว่า “วัยหนุ่มนี่ดีจริง ๆ ล้มตัวลงปุ๊บก็หลับปั๊บ”
ทว่าเรื่องจริงกลับเป็นว่าเฉินมู่ไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม ทูหลี่กลับถูกแรงสะท้อนจนถอยไปหลายก้าว
เป็นไปไม่ได้!
ใช่แล้ว นี่เป็นไปไม่ได้จริง ๆ
แต่เรื่องทุกอย่างย่อมมีข้อยกเว้น
เฉินมู่นี่แหละคือข้อยกเว้น!
เฉินมู่มีอุปกรณ์ระดับ “ขุนพลผี” อยู่ชิ้นหนึ่ง—
เกราะหนักมรณะ!
ตามหลักการแล้ว หัวหน้าผีสามารถจัดการเฉินมู่ได้ แต่เมื่อสวมเกราะชิ้นนี้ เฉินมู่ก็คือหลักการเสียเอง
แข็งแกร่งและทรงอำนาจถึงเพียงนี้!
“ตอนนั้นดยุกต่อสู้กับขุนพลผีหลายตนทั้งวันทั้งคืนเพื่อแย่งชิงมัน
ดูตอนนี้แล้ว เกราะหนักมรณะคู่ควรกับการที่ดยุกทุ่มสุดชีวิตเพื่อแย่งชิงจริง ๆ”
เฉินมู่อดทอดถอนใจไม่ได้
ถึงทูหลี่จะโง่แค่ไหน ก็มองออกแล้วว่าเฉินมู่ไม่ธรรมดา
“มนุษย์ตัวกระจ้อยอย่างแก แท้จริงแล้วมีที่มาอย่างไรกันแน่?”
น้ำเสียงของทูหลี่แฝงความหวาดระแวงเต็มเปี่ยม
“ฉันจะพูดอีกครั้ง ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่แกควรมา”
เฉินมู่กล่าวเสียงเย็น
คราวนี้ไม่มีใครคิดว่าเฉินมู่กำลังทำท่าวางอำนาจอีกแล้ว
ทุกคนเชื่อว่าหากทูหลี่ไม่ยอมไป เฉินมู่ก็มีความสามารถพอจะไล่มันออกไปได้แน่นอน
พนักงานต่างล้อมเฉินมู่ไว้ สีหน้าเปี่ยมด้วยความเลื่อมใสขณะมองเจ้านาย
เจ้านายของพวกเขาซ่อนฝีมือไว้ลึกล้ำ ที่แท้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้!