เฉินมู่ไม่ได้กลับไปที่ห้องเรียน เขาต้องแวะไปโรงอาหารเที่ยงคืนก่อน ที่นั่นต่างหากคือกิจการของเขา
ตอนนี้โรงเรียนยังปกติดี นอกจากโรงอาหารที่กลายเป็นโรงอาหารเที่ยงคืนแล้ว ทั้งโรงเรียนก็ยังไม่ได้กลายเป็นโรงเรียนมัธยมรัตติกาล
เฉินมู่ตั้งใจจะไปดูสถานการณ์ที่โรงอาหารเที่ยงคืนก่อน จากนั้นค่อยกลับห้องเรียนไปพักสักวันเพื่อรอให้ดันเจี้ยนโรงเรียนมัธยมรัตติกาลเปิด
รถแท็กซี่แล่นเข้ามาในโรงเรียนและจอดหน้าโรงอาหารเที่ยงคืน เฉินมู่บอกให้คนขับพักอยู่ในรถ
เฉินมู่ลงจากรถ เดินไปยังทางเข้าโรงอาหาร
ทันทีที่ก้าวเข้าไปในโรงอาหารเที่ยงคืน เฉินมู่ก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ
ตามปกติแล้ว เวลานี้ควรเป็นช่วงที่โรงอาหารขายดีที่สุด
แต่เมื่อมองไปรอบ ๆ กลับเห็นลูกค้าอยู่เพียงไม่กี่คน กระจัดกระจายกันไปทั่วโรงอาหาร
แต่ไม่นานเฉินมู่ก็รู้สาเหตุ
กลางโถงโรงอาหารมีผีร้ายตนหนึ่งยืนอยู่ ใบหน้าดุดันเหี้ยมเกรียม
รอบตัวผีร้ายรายล้อมไปด้วยพนักงานของเฉินมู่ ในกลุ่มนั้นมีหลี่เสี่ยวเสี่ยวอยู่ด้วย
หลี่เสี่ยวเสี่ยวเป็นผู้จัดการโรงอาหารเที่ยงคืน ตอนที่เฉินมู่เข้าร่วมดันเจี้ยนโรงอาหารเที่ยงคืน เธอเป็นคนดูแลจัดการเรื่องต่าง ๆ ให้พวกเฉินมู่
เวลานี้หลี่เสี่ยวเสี่ยวมีสีหน้าลำบากใจ มองผีร้ายตนนั้นอย่างทำอะไรไม่ถูก
เฉินมู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาสังเกตเห็นได้อย่างเฉียบคมว่าผีร้ายตนนั้นมีพลังไม่ธรรมดา!
อย่างน้อยก็ระดับหัวหน้าผี!
พลังของผีพิศวงแบ่งจากสูงไปต่ำตามลำดับดังนี้
ราชันผี ขุนพลผี หัวหน้าผี ทหารผี ชาวผี