"เนซาเดธ เจ้าพวกต่ำทราม ไยกล้าดีมาหลับในถ้ำเดียวกับข้า? รีบไสหัวไปเสีย!"
ผู้เอ่ยวาจาคือมังกรหนุ่มตัวผู้นั่นเอง
"เจ้าเรียกตัวอะไรนั่นนะ? ซอร์การ์..."
เนซาเดธมองมังกรดำน้อยตนนี้ เดิมทีเขาตั้งใจจะนอน พึ่งนอนหมอบลง เจ้าตัวนี้หลังกินอิ่มก็เข้ามาหาเรื่อง
ครั้นเห็นเนซาเดธจำชื่อของตนมิได้ ซอร์การ์แซกซ์ก็เดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟทันที
"ซอร์การ์แซกซ์! ไอ้พันธุ์ทาง เจ้าแม้แต่ชื่อนายของเจ้ายังจำมิได้!"
เนซาเดธได้ยินก็ขมวดคิ้ว แม้ในหมู่มังกร สายเลือดที่บริสุทธิ์ยิ่งกว่า ย่อมหมายถึงสถานะที่สูงส่งยิ่งกว่า
ทว่าเจ้ามังกรดำกระจอกตัวหนึ่ง เหตุใดจึงอาจหาญโอหังต่อหน้าเขาได้ถึงเพียงนี้?
ให้ตายเถิด พวกมีระบบนี่ต่างหากคือเจ้านาย!
ดูเพียงรูปร่าง ซอร์การ์แซกซ์เล็กกว่าเนซาเดธอยู่รอบหนึ่ง และเทียบกับเขาแล้ว เนซาเดธมิเพียงได้กินอาหารที่เสริมสร้างกระดูกและเลือดเนื้อจำนวนมาก
ในการเผชิญหน้ากับปลาคาร์พแม่น้ำปากเหล็กเมื่อครู่ ก็ได้ฝึกกล้ามเนื้อและความคล่องแคล่วในร่างไปด้วย
หากพูดถึงการต่อสู้ตัวต่อตัว เนซาเดธมั่นใจว่าจะสามารถกดซอร์การ์แซกซ์ถูพื้นได้
แต่ปัญหาคือ หากเขาทุบตีมังกรวัยอ่อนนี่อย่างหนัก คาร์ลทาร์จะเข้าแทรกหรือไม่?
คาร์ลทาร์กซิสคือมังกรดำวัยรุ่นที่ทรงพลัง การสังหารเนซาเดธมิได้ยากไปกว่าการสังหารไก่ตัวหนึ่ง
"มังกรล้วนยึดถือพลังอำนาจเป็นใหญ่ เจ้าตัวเปราะบางนี่กล้าดีอย่างไรจึงเรียกตนเองว่านาย? อีกอย่าง ชื่อห่วยแตกของเจ้ามันยาวเกินไป ข้าจำได้แค่ซอร์การ์ และข้าจะเรียกเจ้าอย่างนี้แล้วเจ้าจะทำไม?"
ถ้อยคำของเนซาเดธชาญฉลาดยิ่ง เขาชี้ให้เห็นกฎพื้นฐานที่สุดของเผ่ามังกร ผู้แข็งแกร่งคือใหญ่
เป็นดั่งคาด แม่มังกรคาร์ลทาร์ซึ่งเดิมทีจ้องจะเคลื่อนไหวก็สงบลง
ด้านหนึ่ง มังกรยึดถือพลังอำนาจเป็นใหญ่จริง หากมังกรดำไม่สามารถแม้แต่จะต้านทานมังกรอสูรตัวหนึ่ง ก็ได้แต่โทษว่าเป็นตัวไร้ประโยชน์เอง
อีกด้านหนึ่ง มังกรยักษ์ดูแลบุตรมิใช่อย่างที่มนุษย์เอ็นดูรักใคร่ เพียงแค่ไม่ปล่อยให้พวกมันอดตาย โดยทั่วไปพอถึงสิบปีก็จะขับไล่พวกมันออกไปโดยตรง
ส่วนบุตรจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร คาร์ลทาร์มิได้สนใจสิ่งเหล่านี้ บรรดามังกรวัยอ่อนที่อ่อนแอเหล่านั้นสมควรถูกการคัดเลือกตามธรรมชาติกำจัดไป มิเช่นนั้นเหลือไว้ก็เพียงทำให้ชื่อตระกูลมัวหมอง
เนซาเดธสัมผัสได้อย่างเฉียบแหลมว่าคาร์ลทาร์มิคิดจะยุ่งเกี่ยว ซอร์การ์ มังกรดำเล็กที่พึ่งเกิดได้เพียงวันเดียวได้รับสืบทอดของมังกรจริง
แต่สมองนั้นต้องใช้เวลาบ่มเพาะ ไม่อาจเทียบกับผู้ข้ามมิติอย่างเนซาเดธได้เลย
เมื่อเห็นมังกรอสูรสายเลือดไม่บริสุทธิ์กล้าโต้แย้งตน ซอร์การ์ก็กระโดดดิ้นทันที ตรงเข้าหาเนซาเดธมา
ในเมื่อหมดความกังวล เนซาเดธก็มิได้ยอมถอย ปะทะตรงหน้าเข้าชนกับซอร์การ์เต็มแรง
สิ่งที่เนซาเดธคาดไม่ถึงคือ แม้รูปร่างเขาดูใหญ่กว่า แต่พลังของซอร์การ์กลับเหนือกว่าเขาอยู่ขั้นหนึ่ง
แน่แล้ว มังกรที่มีสายเลือดมังกรบริสุทธิ์กว่า พลังย่อมต้องมากกว่า
"แค่นี้เอง? ท่านมังกรผู้สูงศักดิ์ เหตุใดพลังจึงพอๆ กับข้ามังกรอสูรตัวนี้? เจ้าก็สมควรเป็นมังกรด้วยหรือ? กลับเข้าไปในไข่พัฒนาอีกสองปีเถอะ!"
ในใจเนซาเดธเริ่มเอาจริง แต่ภายนอกกลับเยาะเย้ย เขาต้องการระเบิดความโกรธของอีกฝ่าย เพื่อหาจังหวะ
คำเย้ยหยันของเนซาเดธทำให้ซอร์การ์เดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟในทันที กวัดแกว่งกรงเล็บมังกรพุ่งเข้ามา ครานี้เขาใช้พลังทั้งหมด
เนซาเดธแสร้งทำเป็นจะชนปะทะกับเขาอีก ทว่าในชั่วขณะก่อนจะถึง กลับพลิ้วตัวไปข้างหลังของเขา
กรงเล็บคู่สอดจากแถวบนปีกมังกรของเขาขึ้นไปวนรอบ ลอดผ่านรักแร้ สุดท้ายปิดล็อคที่ส่วนคอของเขา ขาหนีบรัดเอวสะโพกของซอร์การ์แน่น
"เจ็ดกุญแจรักมั่นคงดั่งทอง!"
พูดตามตรง การที่มังกรยักษ์ใช้ท่าเช่นนี้ช่างประหลาดจริงๆ แต่ก็นับว่าใช้ได้ผลดี
"ฮู้!"
ไม่ว่าซอร์การ์จะออกแรงมากเท่าใด เขาก็มิอาจหลุดพ้นจากท่าจับล็อกของเนซาเดธได้ ตนเองกลับเพราะดิ้นรน เรี่ยวแรงก็ถูกเผาผลาญไปอย่างรวดเร็ว
"ไอ้พันธุ์ทางต่ำทราม... รีบไสหัวลงไป... มิเช่นนั้น..."
ซอร์การ์ด่าทอไม่หยุด ดูแล้วการสืบทอดมังกรของเขาคงมิได้สั่งสอนมารยาทที่ควรมีให้แก่เขา
เนซาเดธหรี่ตาลง เขาระแวดระวังคาร์ลทาร์มิได้หมายความว่าเขาเป็นคนไม่มีอารมณ์โกรธ กรงเล็บมือของเขาพาดผ่านคอของซอร์การ์อย่างฉับพลัน
กรงเล็บมังกรที่คมราวใบมีด ฉีกทะลุเกล็ดมังกรวัยอ่อนโดยตรง พ่วงเอาชิ้นเนื้อใหญ่ไปด้วย
"อ๊าก!"
ซอร์การ์ส่งเสียงร้องโหยหวนทันที
"ถ้าเจ้าเห่าอีกคำ ข้าจะสอดกรงเล็บเข้าไปในลำคอของเจ้า
ไอ้ไร้ประโยชน์เช่นเจ้า มีสายเลือดมังกรแล้วอย่างไร? ถืออายุหนึ่งวันของเจ้าไสหัวไปยมโลกเสีย"
ความเจ็บปวดทำให้ซอร์การ์สงบลงทันใด พูดตามจริง เป็นแค่เด็กน้อยอายุหนึ่งวัน ขู่ให้กลัว ก็อ่อนปวกเปียกทันที
"ไม่ อย่า... ฮือๆ..."
คาดไม่ถึงว่าไอ้ไร้ประโยชน์นี่จะร้องไห้ออกมาได้ ในตอนนี้เอง ดวงตาที่ปิดอยู่ครึ่งหลับครึ่งตื่นของคาร์ลทาร์ ก็เปิดขึ้นในที่สุด
"ภายใน 10 ปี พวกเจ้าสามารถต่อสู้กันได้ แต่มิให้สังหารพวกพ้องร่วมเผ่า"
บอกว่าไม่อยากยุ่ง แต่ลูกแท้ๆ ถูกมังกรอสูรที่ออกไข่มาสังหาร นางก็ยังทนรับมิได้
เพราะอย่างไรเสีย มังกรยักษ์ก็สูงส่งกว่ามังกรอสูร
"พวกที่ลำเอียง"
เนซาเดธแช่งในใจอย่างเงียบๆ ยังคงจำใจต้องปล่อยอย่างไม่เต็มใจ
หากผู้ที่ถูกกดไว้คือเนซาเดธผู้เป็นมังกรอสูร มีความเป็นไปได้สูงที่คาร์ลทาร์จะไม่ยุ่งเกี่ยว
ซอร์การ์พึ่งหลุดเป็นอิสระ ก็วิ่งไปร้องไห้ต่อหน้าคาร์ลทาร์
"ไสหัวไป เจ้าไร้ประโยชน์"
คาร์ลทาร์ช่วยชีวิตซอร์การ์ไว้ มิได้หมายความว่านางจะชื่นชอบบุตรที่ขี้ขลาดผู้นี้
มังกรที่หยิ่งยโสไม่มีปัญหา แต่หากไร้พลังคู่ควร ความหยิ่งยโสก็คือความโง่เขลา
แม้นางจะลำเอียงเข้าข้างซอร์การ์ แต่เป็นเพราะสายเลือดของเขาสูงส่งกว่าเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ในใจลึกๆ นางเริ่มรู้สึกรังเกียจบุตรขี้ขลาดผู้นี้แล้ว
ซอร์การ์ตัวสั่นเทา ซุกตัวไปที่มุมเลียแผลของตนเอง
สายตาของคาร์ลทาร์หันมา ยังเนซาเดธ แม้มิได้เอ่ยวาจาใด แต่นาซาเดธมองเห็นแววเตือนในดวงตาของนาง
ความดุร้ายที่เนซาเดธพึ่งแสดงออกไป คุกคามต่อบุตรอีกสองตัวของนาง
แต่อย่างไรก็เป็นลูกที่ตนเกิดมา เพียงขอให้เนซาเดธรู้จักเก็บงำ คาร์ลทาร์ก็ไม่คิดจะสังหารเขาด้วยมือตนเองเช่นกัน
เนซาเดธแม้ในใจไม่ยอม แต่ภายนอกกลับไม่กล้าเผยออก ตนเองหามุมหนึ่ง ขดตัวเริ่มหลับนอน
ด้วยมีสารอาหาร และผ่านการต่อสู้เมื่อครู่ ร่างกายของเขาได้รับการฝึกฝน
หากได้นอนหลับพักผ่อนอย่างเพียงพอ อัตราการเจริญเติบโตของเขาก็จะเร่งขึ้น
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ ทำให้ปณิธานของเขาแน่วแน่ว่าจะจากเขตอิทธิพลของคาร์ลทาร์ไป
ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องทำคือซ่อนตัวและเร่งพัฒนา ไม่จำเป็นต้องถึง 10 ปี ด้วยอัตราการเจริญเติบโตของเขาในขณะนี้
ล่าสัตว์กิน บางทีอย่างมากก็สามปี! เขาก็สามารถหลุดพ้นจากการปกป้องของคาร์ลทาร์ ออกไปเผชิญโลกภายนอกด้วยตนเอง ในยามนั้นเขาไม่ต้องคอยมองสีหน้าใครอีก