สายตาสองคู่ประสานกันกลางอากาศฉับพลัน
ถานซวี่ระแวดระวังขึ้นมาทันที
นางผ่อนคลายเกินไป
ผ่อนคลายจนดูผิดปกติ
คนที่เข้าร่วมรายการจับคู่รักเกมมนุษย์หมาป่านี้ ไม่ว่าจะมาเพื่อความรักหรือเพื่อเงิน
ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องมีความตึงเครียดอยู่บ้าง
ผู้เล่นที่มาด้วยใจจริงย่อมมีทั้งความคาดหวังและความกังวล ส่วนผู้เล่นที่หวังเงินรางวัลก็ต้องแสดงละครและวางแผน
แต่มีเพียงนางเท่านั้นที่ทั่วทั้งร่างแผ่ความรู้สึกไม่ยี่หระออกมา
ราวกับแค่มาเล่นสนุกไปอย่างนั้น
ถานซวี่ไม่แสดงออกทางสีหน้า สายตาสงบนิ่งกวาดมองหลู่ซางหลิงตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า
ท่าทางของเขาไม่ได้ล่วงเกิน กลับคล้ายกำลังประเมินงานศิลปะชิ้นหนึ่งที่เหนือความคาดหมาย เจือแววชื่นชมและพินิจพิเคราะห์อยู่หลายส่วน
หลู่ซางหลิงไม่หลบสายตา นางเอียงศีรษะเล็กน้อย ปล่อยให้เขามองตามใจ
เมื่อเห็นนางเป็นเช่นนี้ มุมปากถานซวี่ก็ยกขึ้นบาง ๆ
เขาเดินฝ่าฝูงชนตรงไปยังเก้าอี้เอนกาย พอดีช่วยหลู่ซางหลิงบังแสงแดดที่ส่องตรงมาหานาง
“ท่านบังแสงข้าแล้ว” หลู่ซางหลิงกล่าวตามข้อเท็จจริง
ถานซวี่ขยับตัวหลบไปด้านข้างเล็กน้อย ดวงตาหลุบลงมองหลู่ซางหลิงเงียบ ๆ
“ยินดีที่ได้รู้จัก ข้าชื่อถานซวี่”
“หลู่ซางหลิง”
【หมิงเหนียนเหนียน: อ๊ายยย คู่นี้ประกายไฟลุกพรึ่บแล้ว!】
【หูเชียนจิ่ว: ใครเข้าใจบ้าง พระเอกคนที่สี่มองทุกคนแค่คนละวินาทีเท่านั้น! แต่พอมองนางเอกคนที่สี่ เขาไม่เพียงหยุดมอง ยังเดินเข้าหาเองอีกด้วย!】
【เกลียดการรังแกนางเอก: ฟินมาก! ทั้งคู่เข้ามาแล้วไม่ยอมบอกชื่อใคร แต่พอเจอกันกลับแนะนำตัวกันทันที】