【อู๋เป๋า: เสิ่นจือเหยียน นายไม่ได้แอบไปเดตกับพี่สาวใช่ไหม】
【อู๋เป๋า: โกรธ.JPG】
เสิ่นจือเหยียนมองมีมแมวน้อยกำลังอาละวาดด้วยความโกรธบนโทรศัพท์ ความหงุดหงิดในใจก็พลันสลายไปไม่น้อย
เขายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ก่อนกดโทรออก
คนที่อยู่อีกฟากของหน้าจอรับสายอย่างรวดเร็ว “มีอะไร”
เธอพึมพำ น้ำเสียงแฝงความไม่พอใจและความขุ่นเคืองจาง ๆ อย่างเห็นได้ชัด
เสิ่นจือเหยียนหลุบตาลง น้ำเสียงอ่อนหวานเปี่ยมเสน่ห์ “คิดถึงคุณ อู๋เป๋า”
“ฮึ อย่าคิดว่าพูดจาหวาน ๆ แล้วฉันจะยกโทษให้นะ” หลู่ซางหลิงวางท่าเย็นชา “สารภาพมาตามตรง ดึกป่านนี้ยังไม่กลับบ้าน อยู่กับเจียงเซียงเสวี่ยใช่ไหม”
ไม่รอให้เสิ่นจือเหยียนได้อธิบาย หลู่ซางหลิงก็พูดต่อ “คืนที่มีทั้งลมฝนฟ้าคะนอง ฉันก็ไม่อยู่ด้วย เป็นโอกาสดีให้พวกนายสองคนสร้างความรู้สึกต่อกันเลยสินะ”
เสิ่นจือเหยียนอดหัวเราะออกมาไม่ได้ เขากดความขบขันลงแล้วอธิบายอย่างจริงจัง “ผมทำงานล่วงเวลา พอออกมาเห็นว่าเธอยังไม่กลับบ้าน ก็เลยให้เลขาหลินไปส่ง”
“อ๋อ อ๋อ คุณนี่จิตใจดีเหลือเกินนะ ผู้มีเมตตา”
“ยังอุตส่าห์ไปส่งเธอถึงบ้าน ฉันซาบซึ้งจนอยากจะยกตำแหน่งให้แล้ว”
หลู่ซางหลิงที่อยู่อีกฟากของสายกัดฟันกรอด
“อู๋เป๋า อย่าพูดประชดเพราะกำลังโกรธเลย” เสิ่นจือเหยียนปลอบเสียงอ่อนโยน “ผมกับเธอไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย”
หลู่ซางหลิงระเบิดอารมณ์เล็กน้อย “ฉันไม่เชื่อหรอก! เสิ่นจือเหยียน นายมันคนสารเลว!”
“ฉันบอกไปตั้งหลายครั้งแล้วว่าไม่ให้มองเธอ! นายไม่ใช่แค่มอง ยังไปพูดกับเธออีก! ฉันเกลียดนาย!”