ทันทีที่หลู่ซางหลิงเข้าเกม นักกระบี่ชุดขาวก็ปรากฏตัวตรงหน้า
“พี่สาว!”
เสียงใสกังวานสะอาดสะอ้านดังมาจากหูฟัง แฝงความยินดีและตื่นเต้นที่ปิดไม่มิด
หลู่ซางหลิงหัวเราะเบา ๆ “อาซื่อ”
“พี่สาว ข้าจะจุดพลุให้ดู!”
เฉิงซื่อส่งคำเชิญเข้าปาร์ตี้ไปทันที เมื่อเห็นหลู่ซางหลิงเข้าร่วมแล้วก็แตะปุ่มเคลื่อนย้าย
ทั้งสองกลับมายังทะเลสาบที่เคยตกน้ำก่อนหน้านี้อีกครั้ง
จันทร์กลมลอยเด่นสูง แสงจันทร์สาดลงบนผิวน้ำใสกระจ่าง
เฉิงซื่อเปิดกระเป๋าตัวละคร แตะไอคอนพลุสีทองอร่ามในช่องไอเทม แล้วเลือกมอบให้เพื่อน
หน้าต่างยืนยันจากระบบเด้งขึ้นมา——
[ระบบ]: ท่านยืนยันที่จะจุดพลุ “สายลมจันทราไร้ขอบเขต·หัวใจนี้มุ่งหาเพียงเจ้า” ให้แก่นักดนตรี “ข้าน้อยฝนแมวเหมียวเองครับ” หรือไม่? เมื่อจุดพลุแล้ว ความในใจครั้งนี้จะเป็นที่ประจักษ์แก่จอมยุทธ์ทุกคน
เฉิงซื่อกดยืนยันโดยไม่ลังเล
ภายในเกม นักกระบี่ชุดขาวอุ้มพลุแล้วนั่งยอง ๆ วางมันอย่างประณีตริมฝั่งทะเลสาบ ก่อนยื่นมือจุดไฟ
พลุระเบิดเสียงดัง แสงหลากสีพร่างพรูลงมา
นักดนตรียืนอยู่ริมทะเลสาบ เงยหน้ามองพลุที่แตกกระจายเหนือศีรษะเพื่อนาง
พลุแปรเปลี่ยนเป็นผีเสื้อแสงสีเงินนับไม่ถ้วน ลากหางแสงยาวเรียวโบยบินเหนือผิวน้ำ ระลอกคลื่นวงแล้ววงเล่าแผ่กระจายพร้อมประกายระยิบระยับ ก่อนจะค่อย ๆ จางหายไปอย่างเชื่องช้า
นักดนตรีอดยื่นมือไปรองรับผีเสื้อแสงตัวหนึ่งไม่ได้
ปีกผีเสื้อเกือบโปร่งใสของมันมีลวดลายสีขาวนวลแห่งจันทร์หมุนเวียนอยู่ ดูอ่อนโยนจนแทบไม่น่าเชื่อ
นักกระบี่ยืนอยู่ข้างกายนาง กระบี่ยาวสะพายอยู่ด้านหลัง