【183 นักกีฬา ไก่ทอดกินไม่อั้น: น้องสาว วันนี้วันพฤหัสบดีสุดคลั่ง กินไหม? /แอบหัวเราะ】
【179 เชฟขนมหวาน ทิรามิสุมีไม่อั้น: ช่วยลองเมนูใหม่ให้หน่อยได้ไหม?】
【184 ทายาทเศรษฐี อาหารญี่ปุ่นกินได้ไม่อั้น: กินข้าวหรือยัง?】
【186 สายเตรียมสอบ ผลไม้รวม: ผลไม้ประจำวันส่งถึงแล้วนะ ลูบหัว.JPG】
【177 สายสองมิติ ชานมใส่ท็อปปิงเต็มแก้ว: ดื่มชานมไหม?】
หลู่ซางหลิงเลื่อนนิ้วลง รายชื่อแชตแทบทั้งหมดมีหมายเหตุทำนองนี้ ทั้งยังเต็มไปด้วยคำชวนกินอย่างล้นหลาม
หลู่ซางหลิงปิดหน้าจอโทรศัพท์ ไม่รีบตอบข้อความจากเหล่าตั๋วอาหารเหล่านั้น
เธอเงยหน้าขึ้นกวาดตามองรอบห้อง หอพักเป็นห้องมาตรฐานสำหรับสี่คน จัดแบบเตียงอยู่ด้านบน โต๊ะอยู่ด้านล่าง มีห้องน้ำในตัวและระเบียงเล็ก ๆ
สภาพแวดล้อมถือว่าใช้ได้
ตัวตนที่เธอต้องแสดงในครั้งนี้คือ นักศึกษาหญิงยากจนที่ภายนอกดูบริสุทธิ์ไร้พิษภัย แต่กลับใช้รูปเพื่อนร่วมห้องหลอกเอาอาหารและเครื่องดื่มจากคนในโลกออนไลน์
ส่วนเพื่อนร่วมห้องคนนั้นก็คือต้วนเคอ นางเอกต้นฉบับและดาวมหาวิทยาลัย A
ในต้นฉบับ ตัวประกอบหญิงผู้ถูกสังเวยอย่างหลู่ซางหลิงเริ่มแรกเพียงใช้รูปของต้วนเคอหลอกเอาอาหารและเครื่องดื่ม ต่อมาพอรู้ว่าในเกมออนไลน์ที่ต้วนเคอเล่นมีเศรษฐีทุ่มเงินกันเป็นว่าเล่น เธอก็โหลดเกม “เสี่ยเคอะสิ่ง” ตามไปด้วย
เธอยากจน แถมยังไม่อยากออกแรง ในเมื่อเกมนี้มีคนรวยเยอะขนาดนี้ ถ้าเธอเข้ามาเก็บเงินที่คนอื่นทำหล่นไว้บ้างก็คงไม่เกินไปหรอกมั้ง?
พอได้ลิ้มรสความหวานแล้ว หลู่ซางหลิงก็เริ่มหลอกเอาทั้งอาหาร เครื่องดื่ม และชุดแฟชั่นในเกมด้วย
แต่เรื่องดีก็อยู่ได้ไม่นาน หลังต้วนเคอกับพระเอกอย่างเฉิงซื่อรู้จักกันผ่านเกม ตกหลุมรักกันทางออนไลน์ และนัดพบกันในชีวิตจริง พฤติกรรมเลวร้ายที่เธอใช้รูปเพื่อนร่วมห้องไปหลอกคนทั่วอินเทอร์เน็ตก็ถูกเปิดโปง