วันถัดมา
ช่วงบ่าย หลังเลิกเรียนหลู่ซางหลิงกลับมาถึงหอพักก็พบว่าไม่มีใครอยู่ จึงเข้าเกม
ทันทีที่เกมโหลดเสร็จ ร่างของจอมกระบี่ชุดขาวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
หลู่ซางหลิงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
เมื่อวานตอนบ่าย ระหว่างรับรางวัลสังหารบอส นางบังเอิญพบว่าเฉิงซื่อดูเหมือนจะถูกนางพูดกล่อมเพียงสองประโยคจนมึนงง หลังจากเพิ่มเพื่อนในเกมแล้ว นางก็อ้างว่าเหนื่อย ก่อนจะออกจากเกมไปอย่างเด็ดขาด
แม้แต่ตอนกลางคืน นางก็จงใจไม่ออนไลน์
ก็เพื่อรอให้เฉิงซื่อมาติดกับนี่แหละ
ดูจากตอนนี้แล้ว ดูเหมือนจะกินเบ็ดเข้าให้แล้ว
ไม่อย่างนั้นคงไม่วาร์ปมาหานางทันทีโดยไม่พูดไม่จา
พอนึกย้อนดู เหมือนทุกครั้งที่นางเปิดไมค์เฉิงซื่อจะเชื่อฟังขึ้นมา หรือว่าเขาจะเป็นพวกชอบเสียงกันนะ?
หลู่ซางหลิงยิ้มน้อย ๆ แล้วเปิดไมค์คุยส่วนตัวทันที “เมี้ยวไจ้ มาทำอะไรหรือ?”
[ระบบ]: จอมกระบี่ “เมี้ยวไจ้เมี้ยวไจ้” ซึ่งเป็นเพื่อนของท่าน มอบของขวัญรูปลักษณ์ให้ท่านหนึ่งชิ้น: เพลงใสลอยจอกสุรา
[ระบบ]: จอมกระบี่ “เมี้ยวไจ้เมี้ยวไจ้” ซึ่งเป็นเพื่อนของท่าน มอบของขวัญรูปลักษณ์ให้ท่านหนึ่งชิ้น: เหมยเหมันต์หยัดหิมะ
[ระบบ]: จอมกระบี่ “เมี้ยวไจ้เมี้ยวไจ้” ซึ่งเป็นเพื่อนของท่าน มอบของขวัญรูปลักษณ์ให้ท่านหนึ่งชิ้น: หงส์ผงาดใต้จันทรา
……
เสียงแจ้งเตือนของขวัญดังขึ้นต่อเนื่องกันถึงหกครั้ง
หลู่ซางหลิงเปิดหน้าต่างดู ก็พบว่าเสื้อผ้าทั้งหกชุดล้วนเป็นชุดหรูหราระดับยอดเยี่ยมสำหรับนักดนตรีโดยเฉพาะ แถมยังมีพลังเสริมติดมาด้วย
รูปลักษณ์ชุด “หงส์ผงาดใต้จันทรา” ยังมาพร้อมท่าร่ายรำเฉพาะอีกหนึ่งชุด