เมื่อเห็นเฉิงซื่อพยักหน้าอย่างว่าง่าย แววขบขันก็ฉายวาบในดวงตาของหลู่ซางหลิง ก่อนเธอจะออกคำสั่งอย่างไม่รีบร้อน
“มา กัดชายเสื้อไว้ก่อน”
เฉิงซื่อก้มหน้าลงเล็กน้อยอย่างว่าง่าย อ้าริมฝีปากงับชายเสื้อไว้
“มือ วางไว้ตรงขอบกางเกง”
ใบหูของเฉิงซื่อแดงก่ำ ทว่าการเคลื่อนไหวกลับไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาทำตามทุกคำสั่งของเธออย่างเชื่อฟัง
……
ในวิดีโอ เสียงของเฉิงซื่อแหบพร่าจนแทบจำไม่ได้ ทั้งยังหอบเบา ๆ
ร่างของเขามีเหงื่อบาง ๆ เคลือบอยู่ชั้นหนึ่ง
หยาดเหงื่อไหลเอื่อยไปตามร่องกล้ามเนื้อหน้าท้อง ภายใต้แสงไฟโทนอุ่น ยิ่งดูเย้ายวนและเซ็กซี่
“พี่สาว ตอนนี้ผมเปิดเผยพอหรือยังครับ? จริงใจพอไหม?”
น้ำเสียงแหบต่ำของเฉิงซื่อเจือความกำกวมอ้อยอิ่ง
เขาจ้องกล้องด้วยแววตาร้อนแรง ราวกับจะทะลุผ่านหน้าจอ ไล่ตามเสียงของเธอไป
แล้วค่อย ๆ วาดภาพรูปร่างของเธอขึ้นมา
บรรจงไล้ไปตามเส้นโครงหน้าของเธอ
คบกันมานานขนาดนี้ เฉิงซื่อก็ยังไม่รู้เลยว่าพี่สาวของเขาหน้าตาเป็นอย่างไร
เขาอยากถาม แต่ก็ไม่กล้า
เขาอยากเจอเธอด้วย คิดถึงจนแทบคลั่งแล้ว
หลู่ซางหลิงหัวเราะเบา ๆ “แน่นอนว่าสิ”
ยามราตรีชวนให้ลุ่มหลง ความปรารถนาที่กดเก็บไว้ในใจพุ่งถึงขีดสุดในค่ำคืนอันพร่าเลือนและคลุมเครือนี้
เฉิงซื่อกลืนน้ำลายอย่างระมัดระวัง ก่อนหยั่งเชิงถาม “แล้วพี่สาวล่ะครับ?”
พี่สาวช่วยจริงใจกับผมสักหน่อยได้ไหมครับ?
เฉิงซื่อกลืนคำพูดครึ่งหลังกลับลงไป ไม่อยากทำให้เธอลำบากใจ
“ฉันไม่จริงใจหรอก”
หลู่ซางหลิงตอบอย่างตรงไปตรงมา
ลมหายใจของเฉิงซื่อชะงักไป แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงรับคำเบา ๆ
หลู่ซางหลิงไม่ได้เล่นต่อ
เธอยิ้มพลางเอ่ยอีกประโยค “น้องชาย ดูท่านายคงต้องไปอาบน้ำอีกรอบแล้วล่ะ”