【อี้เอ่อร์ซานแห่งอี๋: ในที่สุดก็ถามออกมาได้แล้ว! ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าหนุ่มนี่ต้องหึงที่ภรรยาไม่เลือกตัวเอง!】
【เฉินอวี่: ถานซวี่นี่ใช้กลอุบายต่อเนื่องเป็นชุดจริง ๆ แต่กลับถูกซางหลิงจับทางได้หมด】
【ไคล์เถากู่: ชายผู้นี้ทั้งแย่งทั้งชิง ถึงกับเรียกภรรยาให้ส่งข้อความบอกรักให้เขาตรง ๆ ข้านึกไม่ถึงจริง ๆ】
【ชายรักชายฟ้าผ่า: ตั้งตารอข้อความหวั่นไหวคืนนี้เหลือเกิน!】
【เฟิงเซี่ยงไห่: คู่นี้ชวนฟินจนข้าเกือบลืมไปว่านี่เป็นรายการจับคู่รักเกมมนุษย์หมาป่า ทั้งคู่คงไม่ได้เป็นหมาป่ากันหมดหรอกนะ?】
【อู๋เซิง_: ขอให้คนที่จริงใจทั้งคู่จับมือกันสำเร็จ หรือไม่ก็ให้สาวน้อยชนะห้าสิบล้านเถอะ ขอร้องล่ะ】
【เฉียวอวี่~: ติดนิสัยเลี้ยงดูสาวน้อยหรือ? เจ้าหนุ่มนี่รักนางมากเกินไปแล้ว】
……
ทั้งสองคนเอนกายลงนอนใต้ทิวมะพร้าวอย่างเงียบสงบ
อีกด้านหนึ่ง เจิ้งฉงชีเองก็อยากกลับมา แต่ซ่งโยวโยวพันแข้งพันขาไม่ยอมปล่อย
หลังดำน้ำตื้นเสร็จ นางก็ออดอ้อนทำท่าน่ารัก ก่อนลากเขาไปเล่นเจ็ตสกีอีก
ทำให้เจิ้งฉงชีต้องคอยรับมือซ่งโยวโยวผู้เปี่ยมพลังตลอดทั้งบ่าย
กว่าซ่งโยวโยวจะเล่นจนเหนื่อย เจิ้งฉงชีก็เพิ่งคิดจะไปหาหลู่ซางหลิง ทีมงานรายการกลับประกาศให้ทั้งสี่คนมารวมตัวเพื่อเดินทางกลับเสียก่อน
“พี่เจิ้ง พวกเรารออยู่ตรงจุดนัดพบเถิด” ซ่งโยวโยวดึงเจิ้งฉงชีไว้ทันที
เจิ้งฉงชีขยับริมฝีปาก แต่ยังไม่ทันได้พูด ก็เห็นหลู่ซางหลิงกับถานซวี่เดินออกมาจากแนวปาล์มตามกันมา
เจิ้งฉงชีมองทั้งสองที่เดินมาด้วยกันแล้วชะงักไป จากนั้นก็รีบสะบัดมือซ่งโยวโยวออก ราวกับต้องการเลี่ยงข้อครหา