ข้อความในหน้าต่างแชตยังคงไม่ได้รับคำตอบ
เจี่ยนซินเองก็ไม่แปลกใจ
ถ้าเซี่ยหลินอวี่จีบง่าย เมื่อคืนเขาคงไม่แสดงท่าทีแบบนั้นกับเธอ
แต่ตอนนี้เจี่ยนซินก็ไม่ได้ชอบเขามากมายอะไร อย่างมากก็แค่รู้สึกถูกใจรูปร่างหน้าตาของเขาอยู่บ้าง
แถมยังมีความไม่ยอมแพ้เล็ก ๆ ที่เกิดจากการถูกเขาเมินอย่างสิ้นเชิง
เจี่ยนซินดูโพสต์ในวีแชทของเซี่ยหลินอวี่แล้ว เขาโพสต์ไว้ไม่น้อย และทั้งหมดก็เกี่ยวกับน้องสาวของเขา
สิ่งที่ทำให้เจี่ยนซินแปลกใจก็คือ เซี่ยหลินอวี่ไม่เคยลงรูปน้องสาวสักรูปเดียว
เจี่ยนซินยกมุมปากนิด ๆ ก่อนออกจากหน้าต่างสนทนา ปลายนิ้วไถหน้าจอไปมา พลางเลื่อนดูความเคลื่อนไหวในวีแชทอย่างเบื่อหน่าย
จนกระทั่งเจี่ยนซินเห็นรูปภาพชุดหนึ่งที่มีเก้าช่อง
【หลิง: น้องสาวฉันน่ารักที่สุด! มองด้านหน้า ก็น่ารัก! มองด้านหลัง ก็น่ารัก! มองด้านซ้าย ก็น่ารัก! มองด้านขวา ก็น่ารัก! มองด้านบน ก็น่ารัก! มองด้านล่าง ก็น่ารัก! น่ารักสุด ๆ น่ารักที่สุดในสามโลก!】
นิ้วของเจี่ยนซินค้างอยู่เหนือหน้าจอ เธออ่านข้อความบรรทัดนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ราวกับไม่อยากเชื่อว่าเซี่ยหลินอวี่จะโพสต์ข้อความแบบนี้ได้
หญิงสาวในภาพหน้าตาสะสวย สวมชุดเดรสสีชมพูอ่อนที่ตัดเย็บอย่างประณีต ปลายผมม้วนเป็นลอนเล็กน้อย ทั้งตัวดูหวานละมุนราวกับเค้กเนื้อนุ่มชิ้นหนึ่ง
เธอนั่งอยู่ตรงที่นั่งริมหน้าต่างในร้านกาแฟ เบื้องหน้ามีขนมหวานและเครื่องดื่มหน้าตาประณีตวางอยู่ แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านกระจกเข้ามา เคลือบร่างเธอด้วยแสงนุ่มนวลชวนมอง