ออกจากธนาคาร ลู่เหวย์ยืนบนขั้นบันไดหน้าประตูธนาคาร จุดบุหรี่มวนหนึ่ง สูดลึกหนึ่งคำ ควันลอยอ้อยอิ่งในแสงยามเย็นแล้วจางหายไป
พอดีใช้เวลาสองวันนี้ เขายังมีธุระบางอย่างต้องจัดการ
เขาไม่ได้ไปหาหานหนิง
ช่วงนี้วุ่นวายเกินไป ไปแล้วก็อยู่ไม่เป็นสุข แถมจะทำให้เธอเป็นห่วงเปล่าๆ
เขาเรียกแท็กซี่กลับไปที่คลังสินค้าเก่าริมทะเล
คลังสินค้ายังคงเหมือนเดิม มืดสนิท ในอากาศมีกลิ่นอับผสมกลิ่นคาวเค็ม
เขาปิดประตู ยืนอยู่ในความมืด ใจคิดเพียงนิดเดียว ร่างก็หายวับไป
แสงสว่างวาบขึ้น ลู่เหวย์มายืนอยู่ในคลังสินค้าเช่าชานเมืองมอสโกแล้ว
คลังสินค้ากว้างใหญ่ หลังคาเหล็กลูกฟูก พื้นซีเมนต์ ผนังสี่ด้านทาสีขาว แต่บางจุดลอกออกเผยให้เห็นอิฐสีเทาด้านใน
ตอนแรกที่เช่า สินค้ากองเต็ม แต่ตอนนี้ว่างเปล่า แม้แต่กล่องกระดาษก็ไม่มี เสียงพูดยังก้องสะท้อน
แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างบานเล็กบนที่สูง ทิ้งลำแสงเอนเฉียงลงบนพื้น ฝุ่นละอองลอยฟ่องอยู่ในลำแสงอย่างช้าๆ
ลู่เหวย์ยืนกลางคลังสินค้า โบกมือครั้งเดียว ทันใดนั้น คลังสินค้าที่ว่างเปล่าก็เต็มไปด้วยสินค้านานาชนิด
นาฬิกาดิจิทัล ช็อกโกแลต เส้นหมี่ กระป๋องผลไม้ เสื้อยีนส์ รองเท้ากีฬา จัดเรียงเป็นกล่องๆ อย่างเป็นระเบียบ ซ้อนกันสูงราวกับภูเขา
นี่คือสินค้าที่กรีกอรีต้องการ คำสั่งซื้อระดับสิบล้านดอลล่าร์สหรัฐ วันนี้ตรงกับวันส่งมอบพอดี
ล็อกประตูคลังสินค้าแน่นหนาแล้ว ลู่เหวย์หยิบมอเตอร์ไซค์ออกจากห้วงมิติ คร่อมขึ้นไป กระทืบสตาร์ท เครื่องยนต์คำรามกึกก้อง สะเทือนจนหูอื้อในคลังสินค้าอันว่างเปล่า
เขาขี่มอเตอร์ไซค์ออกจากคลังสินค้า ไปตามถนนลูกรังมุ่งสู่เขตเมืองมอสโก
ฤดูร้อนของมอสโกเย็นสบายกว่าเซี่ยงไฮ้ เวลาที่นี่ช้ากว่าหลายชั่วโมง ตอนนี้เพิ่งบ่ายแก่ๆ
ดวงอาทิตย์แขวนอยู่บนฟ้าทิศตะวันตก แสงเริ่มอ่อนลง ไม่เจิดจ้านัก แต้มด้วยสีส้มแดง ฉายลงบนอาคารเจ็ดพี่น้องสไตล์สตาลินเหล่านั้น ตึกรามสีหมองหม่นถูกเคลือบด้วยสีอุ่นละมุน
ผู้คนบนถนนไม่มาก ส่วนใหญ่เดินเร็วด้วยท่าทางเร่งรีบ ใบหน้าเผยความเหนื่อยล้าจากการดำเนินชีวิต
ลู่เหวย์ขี่มอเตอร์ไซค์ เลาะลัดไปมาตามกระแสรถ ผ่านถนนหลายสาย มาถึงห้างสรรพสินค้ามอสโก