"น้องชาย นายว่างมาที่นี่ได้ไง? ฉันไม่ได้เจอนายนานละนะ!" เสียงของชิวเยว่จิ้นยังคงสดใสเหมือนเคย
ลู่เหวย์หัวเราะร่า "ก็คิดถึงนายน่ะสิ แวะมาดูหน่อย
พี่ชิว ได้ยินว่านายไปประชุมที่เมืองมณฑล? เจ๋งนี่ ถึงขั้นนี้แล้ว"
"อาไห ไอ้เรื่องนี้เหรอ"
ชิวเยว่จิ้นโบกมือ ดึงผ้าพันคอลงหนีบใต้รักแร้ ดันไหล่ลู่เหวย์ให้เดินเข้าไปข้างใน พลางพูดไปด้วย "ก็อาศัยบุญน้องชายนายทั้งนั้น
บริษัทอุปกรณ์เหมืองของเราในที่สุดก็วิจัยสำเร็จ ใช้กับเหมืองแล้วได้ผลดี ต้นทุนลดฮวบฮาบ ทางมณฑลรู้เข้าก็ให้ความสำคัญ เลยเรียกฉันไปร่วมประชุม รายงานความคืบหน้าน่ะ" น้ำเสียงแฝงความลำพองใจ แต่ไม่ถึงกับฟู่ฟ่า หางตาย่นเป็นริ้วรอยยามยิ้ม
ลู่เหวย์พยักหน้า แล้วขึ้นตึกไปกับเขา "งั้นก็ยินดีด้วย สิ่งที่ทุ่มเทไปในที่สุดก็ได้รับผลตอบแทน"
"นี่เป็นผลงานของเราสองคนเลย อย่าลืมว่าบริษัทมีนายครึ่งหนึ่ง" ชิวเยว่จิ้นผลักประตูห้องทำงาน วางกระเป๋าเอกสารลงบนโต๊ะ ถอดเสื้อคลุมพาดพนักเก้าอี้ หันไปหยิบกระติกน้ำร้อนรินน้ำ "นั่งสิ นั่งสิ ไม่ต้องยืน ชาหรือน้ำเปล่า?"
"น้ำเปล่าก็พอ" ลู่เหวย์นั่งลงบนโซฟา รับถ้วยเคลือบที่ชิวเยว่จิ้นยื่นให้มา