ยามเช้าที่เซี่ยงไฮ้ อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอับชื้น ปนกับกลิ่นหอมของน้ำมันจากร้านอาหารเช้า
ไฟถนนยังไม่ดับ แสงสลัวสีเหลืองนวลสาดส่องพื้นถนนยางมะตอยที่ชื้นแฉะ
ตาแก่ยายแก่สองสามคนกำลังฝึกร่ำมวยลมปราณในสวนสาธารณะกลางถนน
ลู่เหวย์ขี่จักรยานคานสูง 28 นิ้ว มุ่งหน้าไปยังท่าเรืออย่างไม่เร่งรีบ
ถึงท่าเรือ สวีเอ้อร์กับพวกก็รออยู่ในลานบ้านแล้ว
ทุกคนเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดสะอาด หวีผมเรียบร้อย ดูสดชื่นกว่าตอนกลางคืนมาก
เสี่ยวหลินจื่อยืนอยู่หน้าสุด มือถือถุงผ้าใบที่ตุงตัง ไม่รู้ว่าใส่อะไรมาบ้าง สวีเอ้อร์นั่งยอง ๆ สูบบุหรี่อยู่บนบันได พอเห็นลู่เหวย์เข้ามาก็ลุกขึ้น ดับบุหรี่ แล้วเดินเข้ามาทักทายด้วยรอยยิ้ม
"น้องชาย มาแล้วเหรอ?"
ลู่เหวย์ไม่พูดพล่ามทำเพลง พุ่งตรงเข้าเรื่อง "ไป ไปที่บริษัทหลักทรัพย์ว่านกั๋วที่ใกล้ที่สุดก่อน"
ว่าแล้วก็แยกย้ายกัน บางคนขี่จักรยาน บางคนนั่งรถเมล์ ตามลู่เหวย์ตัดผ่านถนนหลายสายมาจนถึงบริษัทหลักทรัพย์ว่านกั๋ว
ที่นี่ลู่เหวย์เคยผ่านแต่ไม่เคยเข้ามาก่อน
หน้าร้านไม่ใหญ่ การตกแต่งก็ไม่ได้หรูหราอะไร