ในลานบ้านเงียบสงัด
รถจักรยานยนต์ไฟฟ้าจอดเรียงรายใต้โรงจอด ลู่เหวย์ไม่รีบบุกเข้าอาคารหลัก
จัดการยามประตูแรกแล้ว ก็ยังมีประตูที่สอง ที่นั่นมีคนเฝ้าอยู่สองคน สวมสูทดำ
ทั้งคู่ได้ยินเสียงปืนดังมาจากด้านหน้า กำลังจะออกไปดู ลู่เหวย์ก็พุ่งเข้าใส่ ต่อยคนละหมัด เรียบร้อย
ใช้คีย์การ์ดของอีกฝ่ายเปิดประตู แล้วหมุนล็อกตายจากด้านใน
ทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึง 3 นาที
เข้ามาถึงลานชั้นใน มีศาลาและระเบียงทางเดิน งดงามยิ่งนัก แต่หลังจากคืนนี้ ที่นี่จะกลายเป็นซากปรักหักพัง
จากนั้น ลู่เหวย์มุ่งตรงไปยังชั้นล่างปีกขวา เมื่อตอนกลางวันเขาเคยสังเกตไว้แล้ว ตรงนั้นคือห้องรักษาความปลอดภัย และเป็นศูนย์เฝ้าระวังของทั้งคอมเพล็กซ์
ถ้าไม่จัดการคนข้างในก่อน การเคลื่อนไหวทุกอย่างของเขาจะถูกจับภาพได้ชัดเจน
แถมกล้องยังบันทึกการกระทำของเขาไว้ ดังนั้น ตรงนี้ต้องเก็บให้สิ้นซาก
ตอนนี้ คนในห้องรักษาความปลอดภัยก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติ
ไม่ใช่เพราะพวกเขาตอบสนองช้า แต่เป็นเพราะลู่เหวย์เร็วเกินไป
ตั้งแต่เสียงปืนนัดแรกจนจัดการยามประตูใน ใช้เวลาไม่กี่นาที
พวกเขากำลังเล่นไพ่กันอย่างเมามัน กระป๋องเบียร์เกลื่อนโต๊ะ ไม่มีใครจดจ้องหน้าจอ
"เฮ้ย ดูสิ จอทำไมดับหมด?"
ทุกคนหันไปดู จริงอย่างว่า เมื่อกี้ยังเห็นภาพปกติ ตอนนี้กลายเป็นหิมะทั้งจอ นอกจากกล้องในโถงใหญ่ไม่กี่ตัว ข้างนอกดับหมด