เฝิงอวี้หลงไม่ได้พูดอะไร
นิ้วของเขาเคาะบนโต๊ะเร็วขึ้น ราวกับกำลังคิดเลขบนลูกคิด หรือไม่ก็กำลังชั่งใจอะไรบางอย่าง
แตงกวาราคาชั่งละสิบหยวน ถ้าเป็นเวลาปกติ เขาคงทุบโต๊ะด่าไปแล้ว
แต่เขาไม่ทำ เขากำลังคิดถึงอีกเรื่องหนึ่ง ในยุคนี้ ทั้งเมืองปิงเฉิง หรือกระทั่งทั้งมณฑล ใครจะมีแตงกวาสดๆ มาขายได้?
ครอบครัวไหนจะยกผักสดจิ้มซอสเขียวขจีขึ้นโต๊ะอาหารในคืนวันส่งท้ายปีเก่าได้?
เขาเฝิงอวี้หลงทำได้
แค่ข้อนี้ ราคาชั่งละสิบหยวนก็ไม่แพงแล้ว
ของพวกนี้ มันไม่ใช่แค่ผักธรรมดาๆ
"ตกลง" เฝิงอวี้หลงทุบโต๊ะเบาๆ เสียงไม่ดัง แต่หนักแน่นชัดเจน
"ตามราคาที่คุณว่าเลย
แตงกวา มะเขือเทศ มะเขือม่วง ราคาสิบหยวน คุณส่งมาเท่าไหร่ ผมรับซื้อหมด จ่ายสด ไม่มีติดค้าง