หลานเวยเวยโค้งตัวอย่างมีมารยาท: "สวัสดีปีใหม่ท่านปู่"
"ดี ดี!" ผู้เฒ่าดีใจจนเอ่ยปากชมไม่หยุด ล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อหยิบซองอั่งเปาหนาๆ ออกมา ยัดใส่มือของเธอ "หลานสาวจ๋า เอาไป นี่ซองแต๊ะเอีย!"
ซองอั่งเปานั้นตุงๆ บีบดูเหมือนจะมีแบงก์หนาเป็นตั้งอยู่ข้างใน
"ขอบคุณท่านปู่" หลานเวยเวยรับมาด้วยสองมือ แล้วยืนอยู่ข้างๆ อย่างว่าง่าย
"นี่คือท่านอา" ลู่เหวย์ชี้ไปที่ชายวัยกลางคนหน้าสี่เหลี่ยมผู้หนึ่ง คิ้วตาดูคล้ายกับลู่เย่อยู่หลายส่วน
หลานเวยเวยโค้งตัว: "สวัสดีปีใหม่ท่านอา"
พี่ใหญ่ตระกูลลู่ยิ้มพยักหน้า: "สวัสดีปีใหม่ สวัสดีปีใหม่ มาๆ นี่ซองอั่งเปาให้หลานสาว" พูดพลางยื่นซองอั่งเปาใบใหญ่มาให้อีก ตุงๆ แบบนี้ดูก็รู้ว่าไม่น้อย
ยังไงเสียหลายปีมานี้ก็ไม่เคยให้ ให้มากหน่อยก็ปกติ
"นี่คือป้าใหญ่ ป้าใหญ่" ลู่เหวย์ชี้ไปที่หญิงวัยกลางคนสองคนที่นั่งอยู่บนโซฟา คนหนึ่งอ้วนกว่า คนหนึ่งผอมกว่า แต่งตัวล้วนดูดี มีกำไลทองสวมอยู่
"สวัสดีป้าใหญ่ สวัสดีป้าใหญ่"
"อ้อ นี่ก็คือเวยเวยนี่เอง หน้าตาดีจริงๆ" ป้าใหญ่คนโตยิ้มพลางลุกขึ้น จูงมือเธอพลางมองสำรวจ "เหมือนพี่รองของเจ้าตอนสาวๆ ไม่ผิดเลย"
"ใช่แล้ว คิ้วตาเหมือนจริงๆ" ท่านอาเขยคนรองก็พูดเสริมคล้อยตาม แต่ในแววตามีความหมายที่บอกไม่ถูกปนอยู่เล็กน้อย