ฟ้าเริ่มสางเมื่อลู่เหวย์เหลือบมองตาเซียที่กำลังหลับใหลอยู่ข้างกาย
เธอนอนตะแคง ผมสีทองสยายบนหมอน ผ้าห่มดึงขึ้นถึงไหล่ เผยให้เห็นท่อนแขนขาวผ่อง
ลู่เหวย์ค่อย ๆ เปิดผ้าห่มอย่างเบามือ ภาพงามใต้ผ้าห่มแวบผ่านไปชั่วขณะ
เขาหยิบซองกระดาษคราฟท์บนโต๊ะหัวเตียง แล้วเดินเท้าเปล่าเข้าห้องน้ำ ปิดประตูเบา ๆ
ล็อกประตูแล้วยืนหน้ากระจก มองเงาตัวเองในกระจก
อืม หล่อมาก แล้วก็ใหญ่มากด้วย
วินาทีต่อมา เขาหายตัวไปจากที่เดิม
ภายในห้วงมิติยังคงเหมือนเดิม ทุกด้านขาวโพลนไปหมด ผนังขาว เพดานขาว ราวกับคลังสินค้าขนาดใหญ่
แสงสีขาวสาดมาจากทุกทิศทาง ไม่แสบตาแต่สว่างจ้า จนร่างกายไม่มีแม้เงา
ตรงมุมมีสินค้าที่กองไว้ยังไม่ได้ขนย้าย กล่องกระดาษเรียงซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบ คลุมด้วยผ้าใบ
ลู่เหวย์เดินไปกลางห้วงมิติแล้วนั่งขัดสมาธิ
เขาเปิดซองกระดาษคราฟท์ หยิบเอกสารปึกหนาออกมาวางบนพื้นตรงหน้า
หน้าแรกคือคู่มือทางเทคนิคแกลเลียมอาร์เซไนด์ MMIC ภาษารัสเซีย เต็มไปด้วยศัพท์เทคนิคและแผนภาพวงจร แค่มองก็เวียนหัว
