ประตูห้องปั๊มน้ำทำจากเหล็ก มีคราบสนิมด่างพร้อย
พ่อบ้านชราผลักประตูแล้วเดินเข้าไป
ห้องปั๊มน้ำไม่ใหญ่ ประมาณเจ็ดแปดตารางเมตร บนผนังแขวนตู้ควบคุมไฟฟ้าและวาล์วท่อน้ำ มีฝุ่นจับหนาเตอะ มุมกำแพงมีหยากไย่เกาะ อากาศมีกลิ่นคาวของสนิมเหล็กและความอับชื้นปนกัน
ทันใดนั้น ลู่เหวย์ก็เห็นพ่อบ้านชราง่วนอยู่ที่ตู้ควบคุมไฟฟ้า ตู้ถูกเปิดออก ด้านหลังมีอีกโลกซ่อนอยู่
นั่นคือบันไดที่ทอดลงไปด้านล่าง แสงไฟส่องออกมาจากข้างใน ตกลงบนขั้นบันไดซีเมนต์
ลู่เหวย์รีบสาวเท้าเข้าไป ทุบพ่อบ้านชราให้สลบ แล้วลากไปไว้ด้านข้าง
จากนั้นก็เดินตามบันไดลงไป เลี้ยวสองโค้ง ยิ่งเดินก็ยิ่งกว้างขึ้น
อากาศแห้งขึ้น มีกลิ่นหอมไม้จันทน์จางๆ
เขามาหยุดอยู่ที่ทางเดินชั้นใต้ดิน
ทางเดินกว้างมาก เดินเรียงสามคนได้ พื้นปูหินอ่อนสีเข้ม แสงไฟนุ่มนวลสลัว ผนังประดับด้วยหินเทียม แขวนภาพวาดแนวนามธรรมไว้หลายภาพ
ทุกๆสองสามก้าวจะมีประตูบานหนึ่ง ทำจากไม้วอลนัทสีดำ มือจับโลหะขัดเงาวับ