ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ซ่องของหมาบ้าก็สว่างไสวไปด้วยแสงไฟ
ในห้องโถง หมาบ้าผิดไปจากท่าทีเจ้าเล่ห์ลึกลับในยามปกติ ในหน้ามีรอยยิ้มสดใสผิดปกติ รอยย่นที่หางตาย่นขึ้นมาจนแทบจะปิดตาหมด ทั้งคนดูใจดีมีไมตรี ไม่เหมือนคนที่ดูน่ากลัวในยามปกติเลยแม้แต่น้อย
เขาโน้มตัวลง เอาใจใส่ต้อนรับคนที่นั่งตรงข้ามอย่างเอาอกเอาใจ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความประจบประแจง
"พี่เขย รีบมานั่งเลยครับ นั่งเลย วันนี้ผมตุ๋นซุปนกบินได้ที่พี่ชอบกินที่สุดกับเต้าหู้เครย์ฟิชให้ด้วย ลองชิมดูสิครับ"
ชายวัยกลางคนตรงข้ามเขาร่างกายอ้วนท้วน หัวโต หน้ากลม ใส่เสื้อเชิ้ตเครื่องแบบสีฟ้า กระดุมคอติดไว้แค่พอไม่ให้หลุด พุงป่องแน่นจนเสื้อเชิ้ตตึงเปรี๊ยะ กระดุมแทบปริออก
เขาทรายตัวลงบนเก้าอี้ เก้าอี้ก็ทรุดลงน้อย ๆ มีเสียงดัง "เอี๊ยด" ทีหนึ่ง
