ลู่เหวย์ผลักประตูเข้าไป ห้องทำงานไม่กว้างนัก แต่จัดเก็บอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ผนังด้านหนึ่งมีตู้เหล็กเรียงกัน บานตู้แปะป้ายกระดาษขาว เขียนคำว่า "รุ่น" "แบบแปลน" "รายงาน" และอื่น ๆ
ริมหน้าต่างวางกระถางพลูด่างไว้หลายกระถาง ใบสีเขียวเป็นมัน เถาเลื้อยห้อยย้อยลงมาเกือบถึงพื้น
แสงแดดส่องลอดหน้าต่างเข้ามา ตกกระทบกองเอกสารและแบบแปลนบนโต๊ะทำงาน สว่างจ้า ฝุ่นละอองลอยละล่องในลำแสงอย่างช้า ๆ
หลังโต๊ะทำงานนั่งชายชราผมดอกเลาคนหนึ่ง สวมชุดทำงานสีฟ้าซีดจาง ปกเสื้อติดกระดุมเรียบร้อย
เขากำลังก้มหน้าอ่านวารสารภาษาอังกฤษฉบับหนึ่ง ข้าง ๆ มีถ้วยชาเคลือบวางอยู่ ชาเย็นชืดไปนานแล้ว
ได้ยินเสียงประตู ชายชราเงยหน้าขึ้น ถอดแว่นตา หรี่ตามองลู่เหวย์แวบหนึ่ง ใบหน้าค่อย ๆ ปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยน
"มาแล้วหรือ เชิญนั่ง" ศาสตราจารย์หลิวยืนขึ้น เสียงไม่ดัง แต่ฟังดูอบอุ่น เป็นกันเอง ราวกับมีญาติมาเยี่ยม
เขาเดินไปที่กระติกน้ำร้อนตรงมุมห้อง หยิบแก้วสะอาด ล้างน้ำร้อน แล้วรินน้ำใส่แก้ว วางตรงหน้าลู่เหวย์ "อากาศร้อนใช่ไหม ดื่มน้ำเสียหน่อย"