ขนของจากปี 2026 ไปเลี้ยงคนปี 1988

ตอนที่ 573 แลกกับกองเรือบรรทุกเครื่องบินก็ไม่ยอม

6 นาที· 1.3K คำ

ลู่เหวย์มองดูท่าทางทั้งตกใจทั้งตื่นเต้นของเขา ในใจก็รู้สึกสบายใจขึ้นไม่น้อย น้ำเสียงสงบราบเรียบเอ่ยคำหนึ่งว่า "สหภาพโซเวียต"

ศาสตราจารย์หลิวจ้องเขาอยู่หลายวินาที ริมฝีปากขยับเล็กน้อย อยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็กลืนกลับลงไป

เขาวางเอกสารลงบนโต๊ะเบาๆ ราวกับกลัวว่ามันจะเสียหาย มือทั้งสองข้างกดทับไว้ แล้วค่อยๆ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ สูดลมหายใจเข้าลึก หลังจากนั้นก็ค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออก ราวกับกำลังพยายามกลืนกินข่าวที่จู่ๆ ก็มาถึงนี้

ในห้องทำงานเงียบสงัดอยู่ครู่ใหญ่ มีเพียงเสียงนาฬิกาแขวนผนัง "ติ๊กต็อก ติ๊กต็อก"

แสงแดดนอกหน้าต่างส่องเข้ามา สาดลงบนโต๊ะ ลงบนปกเอกสาร ตัวอักษรรัสเซียแถวนั้นชัดเจนเป็นพิเศษภายใต้แสง ราวกับถูกเคลือบด้วยทองคำบางๆ

ศาสตราจารย์หลิวกุมเอกสารนั้นไว้ รู้สึกว่ามันหนักยิ่งกว่าพันชั่ง มือของเขาสั่นระริกอย่างห้ามไม่อยู่

ว่าไปแล้ว สำหรับประเทศมังกรในตอนนี้ สิ่งนี้มีค่ามากกว่าเรือบรรทุกเครื่องบินสองลำเสียอีก

หากคู่มือกระบวนการผลิตนี้เป็นของจริง มันจะแก้ปัญหา "โรคหัวใจชิป" ของระบบอิเล็กทรอนิกส์ระดับสูงของประเทศมังกรจากรากฐาน ซึ่งผลกระทบของมันครอบคลุมทั่วระบบและเป็นการปฏิวัติวงการ

จำไว้นะว่าครอบคลุมทั่วระบบ และเป็นการปฏิวัติวงการ นั่นคือผลกระทบระดับมหึมาสองประการ

ประการแรกคือ เรดาร์อาร์เรย์แบบแอกทีฟเฟสจะถือกำเนิดก่อนกำหนด: หลังจากควบคุมกระบวนการผลิตได้แล้ว ประเทศมังกรจะสามารถพัฒนาเรดาร์อาร์เรย์เฟสสำหรับเครื่องบินและเรือรบที่ใช้งานได้จริง ก่อนกำหนดเดิม 10 ถึง 15 ปี

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป