ตกเย็น ลู่เหวย์กลับมาที่ห้องของโจวหย่า ผลักประตูเข้าไป ในบ้านอบอุ่น กลิ่นหอมของข้าวปลาลอยมาเตะจมูก
หลานชุนเยี่ยนกำลังง่วนอยู่ในครัว เสียงตะหลิวกระทบกระทะดังเซ่อซ่า ชวนให้รู้สึกถึงกลิ่นอายชีวิต
โจวหย่านั่งถักเสื้อไหมพรมอยู่บนโซฟา เข็มไม้ไผ่สองอันในมือพุ่งทะยาน กลุ่มด้ายสีขาวนวลกลิ้งไปมาบนตัก
เธอเงยหน้าขึ้น มือหยุดถักชั่วคราว มุมปากยกยิ้มน้อย ๆ "กลับมาแล้วเหรอ? จัดการธุระเสร็จแล้วหรือยัง?"
"เสร็จแล้ว" ลู่เหวย์ถอดเสื้อนอกออก พาดไว้บนพนักเก้าอี้ เห็นของที่โจวหย่าถักชิ้นเล็ก เลยถามส่ง ๆ ว่า "นี่ถักอะไรอยู่? ถุงเท้าเหรอ?"
"หา? อ๋อ ใช่ค่ะ ถักเล่น ๆ แก้เบื่อ" โจวหย่ายัดของไว้ข้าง ๆ เปลี่ยนเรื่องถามว่า "พรุ่งนี้ออกเดินทางกี่โมง?"
ลู่เหวย์ทิ้งตัวลงบนโซฟา ดึงโจวหย่ามากอดไว้ ถอนหายใจยาว ๆ "พรุ่งนี้รีบออกแต่เช้า จะได้ถึงเร็ว"
โจวหย่าพูดยิ้ม ๆ ว่า "อืม ของฝากที่ฉันให้เอาไปให้พี่ต้าไห่กับพี่สะใภ้กุ้ยฟางอย่าลืมเอานะ วางอยู่บนตู้ในห้องด้านใน"