ลู่เหวย์จอดรถเรียบร้อย ผลักประตูเข้าไปในบริษัทอุปกรณ์เหมืองแร่
เด็กสาวชั้นล่างรู้จักเขา ยิ้มทักทาย บอกว่าประธานชิวอยู่ชั้นบน
ลู่เหวย์พยักหน้า เดินขึ้นบันไดโครงเหล็กไปชั้นบน เสียงฝีเท้าดังกึกก้อง ราวบันไดเย็นเฉียบ
ชิวเยว่จิ้นกำลังนั่งดูเอกสารอยู่หลังโต๊ะทำงาน บนโต๊ะมีแบบแปลนสองสามแผ่นเต็มไปด้วยเส้นสายและตัวเลข ข้างๆ มีถ้วยชาเคลือบฟันวางอยู่ คราบชาหนาจนมองไม่ออกว่าเดิมเป็นสีอะไร
ได้ยินเสียงฝีเท้า เขาเงยหน้าขึ้น เห็นว่าเป็นลู่เหวย์ ใบหน้าก็มีรอยยิ้มทันที วางเอกสารในมือไว้ข้างๆ ลุกขึ้นเดินมาต้อนรับ
"น้องมาแล้วเหรอ รีบนั่งๆ ทำไมมาแต่เช้าล่ะ กินข้าวมายัง?"
"กินมาแล้ว" ลู่เหวย์นั่งลงบนโซฟา รับบุหรี่ที่ชิวเยว่จิ้นส่งให้ ไม่ได้จุด กลับหนีบไว้ที่หู "พี่ชิว ผมมีเรื่องอยากสอบถามหน่อย"
ชิวเยว่จิ้นนั่งลงฝั่งตรงข้าม ยกถ้วยชาขึ้นจิบ ปาดปาก "เรื่องอะไร? ว่าไป"
ลู่เหวย์มองเขา เปิดประตูตรงเข้าเรื่อง "พี่รู้จักผู้เชี่ยวชาญด้านไมโครอิเล็กทรอนิกส์หรือเรดาร์ที่สถาบันเทคโนโลยีอุตสาหกรรมฮาร์บินไหม"
ชิวเยว่จิ้นอึ้งไปเล็กน้อย มือที่ถือถ้วยชาชะงัก คิ้วขมวดขึ้นเล็กน้อย มองสำรวจลู่เหวย์ด้วยแววตาฉงน
"นายหาผู้เชี่ยวชาญแบบนั้นทำไม นั่นไม่ใช่คนทั่วไปจะติดต่อได้ง่ายๆ" เขาวางถ้วยชาลง โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ลดเสียงลง "น้องเอ๋ย พูดความจริงกับพี่เถอะ นี่กำลังทำโปรเจ็กต์ใหญ่อะไรอยู่รึเปล่า"
ลู่เหวย์ส่ายหน้า สีหน้าจริงจังขึ้น น้ำเสียงก็ทุ้มลง "พี่ชิว ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากบอก แต่เรื่องนี้เป็นความลับ ยิ่งรู้น้อยยิ่งดี
ผมบอกได้แค่ว่าในมือผมมีข้อมูลสำคัญชุดหนึ่ง อยากหาผู้เชี่ยวชาญที่รู้เรื่องจริงๆ ยื่นให้โดยตรง"
ชิวเยว่จิ้นฟังคำนี้ จ้องมองลู่เหวย์อยู่นานหลายวินาที