สีหน้าของเซอร์เกย์แข็งค้าง แม้แต่เยกาเตรีนาที่ดูเหมือนจะมองดูความครึกครื้นอยู่ข้างๆ ก็ยังมองลู่เหวย์ด้วยความประหลาดใจ
ไอ้หมอนี่ไม่ได้โม้จริงๆ น่ะนะ? เขาเอาของมาได้มากขนาดนั้นได้ยังไง?
ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่กำลังขนส่งนี่ ตระกูลพ่อค้าใหญ่ที่สุดในมอสโกก็ยังทำไม่ได้
เซอร์เกย์ถึงจะสงสัยว่าลู่เหวย์กำลังโม้ แต่เขาก็ไม่กล้าเสี่ยง ถ้าเซ็นสัญญาเอานาฬิกาอิเล็กทรอนิกส์ 1 ล้านเรือนจริงๆ ต่อให้ขายเขาก็ไม่มีเงินจ่าย
"ก็ได้ งั้นผมเอาแค่ 20,000 เรือนแล้วกัน" เซอร์เกย์เก็บท่าทีหยิ่งยโสตั้งแต่แรก
ตั้งแต่เข้ามาในห้อง เขาก็ทำท่าเหมือนอยู่สูงกว่า
พวกหมีขาวตอนนี้คลั่งไคล้ยุโรปอเมริกาสุดๆ แถมยังดูถูกคนตงต้า คิดว่าตัวเองสูงส่งกว่า
แต่พอเจอลู่เหวย์เล่นบทหนักแบบนี้ จะให้ของ 1 ล้านเรือน เขาไม่กล้าเสี่ยง
เพราะถ้าลู่เหวย์ส่งของมาแล้วเขาไม่กล้าเอา ไม่ใช่แค่ผิดสัญญา แต่เยกาเตรีนาที่เป็นคนกลางก็ไม่ยอมด้วย
ลู่เหวย์พยักหน้าเรียบๆ "ขอที่อยู่หน่อย ถ้าคุณรีบ คืนนี้ก็ส่งให้ได้"