กรีกอรีขมวดคิ้ว นิ้วมือเคาะเบา ๆ บนที่วางแขนสองที
คาริน่าจะเอา 30% ลู่เหวย์จะเอา 60% งั้นที่เหลือให้เขาก็แค่ 10% เท่านั้น
"ท่านทั้งสอง 10% น้อยเกินไป อย่างน้อยต้องให้ผม 30%"
ลู่เหวย์ส่ายหัว "หุ้นส่วนของผมลดไม่ได้แม้แต่นิดเดียว อย่างที่บอก ถ้าไม่มีอุปกรณ์และเทคโนโลยีของผม ก็ไม่มีโรงงานนี้ ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีอะไรเลย
ส่วนเรื่องที่ดินกับบุคลากร ผมว่าคนในห้องจัดเลี้ยงนี้หลายคนก็หาให้ได้ และคงยินดีอย่างยิ่ง
ถ้าคุณอยากได้หุ้นส่วนมาก ๆ ก็ต้องเสนอทรัพยากรที่คนอื่นไม่มี"
กรีกอรีขมวดคิ้วครุ่นคิดสักพัก เขาให้อะไรได้บ้าง? นอกจากเงินกับคนแล้วก็ดูเหมือนไม่มีอะไรเลย
อุปกรณ์เทคโนโลยีลู่เหวย์เป็นคนจัดหา ส่วนเส้นสายและที่ดิน ตระกูลโซโรคินเป็นคนออกให้ หรือแม้แต่เส้นสาย ทางตระกูลโซโรคินก็จัดการได้ทั้งนั้น
สิ่งที่ตัวเองทำได้คือ ซื้อที่ดินผืนหนึ่งด้วยเงิน ออกเงินทุนบางส่วน ทำงานหยุมหยิมอย่างการติดต่อช่างเทคนิค ซึ่งหลายคนก็ทำได้แน่นอน
แต่โรงงานเคมีที่ผลิตโพลีเอทิลีนได้ ก็เหมือนไก่ที่ออกไข่เป็นทองคำ ใคร ๆ ก็ต้องแย่งกันเอา