การได้เป็นเทพนั้นแน่นอนว่าไม่มีจริง เมื่อออกจากห้วงมิติ เขาก็เป็นเพียงคนธรรมดาที่ร่างกายแข็งแรงกว่าคนปกติทั่วไป ใช้ร่างกายกั้นกระสุน และเจาะแผ่นเหล็กได้ในหนึ่งวันเท่านั้น
แต่พลังจิตนั้นแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนไม่น้อย ถึงกระนั้นก็จำกัดอยู่เพียงแค่การรับรู้ที่ไวขึ้น เช่น ได้ยินความเคลื่อนไหวในห้องข้าง ๆ ผ่านกำแพง หรือสัมผัสได้ถึงสายตาจากผู้อื่นที่จับจ้องมาแบบมีหรือไม่มีก็ไม่รู้
รวมถึงการลางสังหรณ์ถึงอันตรายบางอย่าง
หากจะบอกว่าใช้พลังจิตเพื่อเคลื่อนย้ายภูเขา ย้ายทะเล หรือหยิบจับสิ่งของจากระยะไกล นั่นก็คิดมากเกินไปแล้ว
ลู่เหวย์นั่งอยู่บนเนินเขาเนิ่นนาน สำรวจห้วงมิติจากภายในสู่ภายนอกอย่างละเอียดอีกครั้ง
ครั้งนี้นอกจากร่างกายและห้วงมิติที่เปลี่ยนแปลงไปแล้ว น้ำพุนั้นก็มีความพิเศษเช่นกัน
เขาย่อตัวลงข้างบ่อน้ำ วักขึ้นมาดื่มหนึ่งคำ น้ำเย็นสดชื่น แผ่วหวานจาง ๆ เมื่อเข้าปาก ไม่เหมือนน้ำธรรมดา กลับคล้ายน้ำพุบนภูเขาที่เจือน้ำผึ้ง แต่ไม่เลี่ยน
หลังจากกลืนลงไป ทั่วร่างก็อบอุ่นผ่อนคลาย ราวกับได้แช่น้ำร้อนสักครั้ง ความสบายแผ่ซ่านออกมาจากซอกกระดูกทุกส่วน
น้ำพุนี้ไม่เพียงแต่ส่งเสริมการเติบโตของพืชพรรณและเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติของพืช
แต่ยังมีผลต่อคนและสัตว์อีกด้วย สามารถฟื้นฟูร่างกาย เสริมสร้างร่างกาย และชะลอความแก่ชรา