ขนของจากปี 2026 ไปเลี้ยงคนปี 1988

ตอนที่ 544 ซาบซึ้งใจเหลือเกิน

4 นาที· 938 คำ

ฟ้าเริ่มสางเมื่อลู่เหวย์เหลือบมองตาเซียที่กำลังหลับใหลอยู่ข้างกาย

เธอนอนตะแคง ผมสีทองสยายบนหมอน ผ้าห่มดึงขึ้นถึงไหล่ เผยให้เห็นท่อนแขนขาวผ่อง

ลู่เหวย์ค่อย ๆ เปิดผ้าห่มอย่างเบามือ ภาพงามใต้ผ้าห่มแวบผ่านไปชั่วขณะ

เขาหยิบซองกระดาษคราฟท์บนโต๊ะหัวเตียง แล้วเดินเท้าเปล่าเข้าห้องน้ำ ปิดประตูเบา ๆ

ล็อกประตูแล้วยืนหน้ากระจก มองเงาตัวเองในกระจก

อืม หล่อมาก แล้วก็ใหญ่มากด้วย

วินาทีต่อมา เขาหายตัวไปจากที่เดิม

ภายในห้วงมิติยังคงเหมือนเดิม ทุกด้านขาวโพลนไปหมด ผนังขาว เพดานขาว ราวกับคลังสินค้าขนาดใหญ่

แสงสีขาวสาดมาจากทุกทิศทาง ไม่แสบตาแต่สว่างจ้า จนร่างกายไม่มีแม้เงา

ตรงมุมมีสินค้าที่กองไว้ยังไม่ได้ขนย้าย กล่องกระดาษเรียงซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบ คลุมด้วยผ้าใบ

ลู่เหวย์เดินไปกลางห้วงมิติแล้วนั่งขัดสมาธิ

เขาเปิดซองกระดาษคราฟท์ หยิบเอกสารปึกหนาออกมาวางบนพื้นตรงหน้า

หน้าแรกคือคู่มือทางเทคนิคแกลเลียมอาร์เซไนด์ MMIC ภาษารัสเซีย เต็มไปด้วยศัพท์เทคนิคและแผนภาพวงจร แค่มองก็เวียนหัว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป