เขานึกถึงพวกที่ชอบนินทา ในใจก็ได้แต่หัวเราะเยาะ
เมื่อก่อนเขายังคิดจะพาทุกคนรวยไปด้วยกัน มีเงินก็หาเงินด้วยกัน มีเนื้อก็กินด้วยกัน
แต่ตอนนี้ดูแล้ว คนบางคน ก็ชะตากรรมต้องจนไปตลอดชีวิต
พวกนั้นมีแต่ความมุ่งร้ายใส่เขา แล้วยังหวังให้เขาพาพวกมันรวยอีก? นั่นตัวเองไม่กลายเป็นคนโง่ให้เขาเอาเปรียบหรอกรึ?
คนด้านล่างต่างรีบพูด "เห็นด้วย! เสี่ยวเหวย์นายเป็นประธาน พวกเราฟังนายหมด!"
"ใช่แล้ว พวกสารเลวนั่นก็แค่อิจฉาที่พวกเราได้ดี จะพาพวกมันไปไม่ได้เด็ดขาด!"
"ปล่อยให้พวกมันเสียใจภายหลังเถอะ ถึงตอนนั้นพวกเราอยู่ตึกกันแล้ว พวกมันยังอยู่บ้านผนังดิน!"
"เสี่ยวเหวย์นายว่าจะเอายังไงก็เอาตามนั้นเลย ฉันหนุนหลังนาย!" พี่ใหญ่สวีรีบถือโอกาสแสดงความจงรักภักดี เดินเบียดเข้ามาสองก้าว กระชับความสัมพันธ์กับลู่เหวย์
ตาเฒ่านี่ มันต้องเป็นพวกเจ้าเล่ห์แสนกลแน่ๆ
ตอนแรกที่ลู่เหวย์บอกว่าจะพาทุกคนปลูกผักด้วยกัน พอเขาได้ข่าวก็รีบวิ่งมาสมัครทันที ไม่รีรอเลยสักนิด แถมยังเอาที่ดินดีที่สุดของบ้านตัวเองออกมาด้วย
ตาเฒ่านี่ถึงจะเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม แต่ถ้าจะบอกว่าเขาโง่ ก็เหลวไหลทั้งเพ เขาฉลาดเป็นกรด รู้ว่าเดินตามใครถึงจะได้กินเนื้อ
"ได้" ลู่เหวย์พยักหน้า ล้วงสมุดโน้ตออกมาจากกระเป๋า เปิดออก "เมื่อทุกคนเห็นด้วยแล้ว งั้นเราก็เริ่มงานชิ้นแรกกันเลย