จางเอ้อร์นอนคว่ำหน้าอยู่บนพื้น หายใจหอบหนักราวกับปลาที่ถูกโยนขึ้นฝั่ง
เขาเห็นคนพวกนั้นล้อมเข้ามา หัวชนกัน พูดอะไรเบาๆ เสียงถูกสายลมพัดกระจายจนฟังไม่รู้เรื่อง
ปีก่อนพวกมันก่อคดีแถวนี้ไปครั้งหนึ่ง ปล้นเงินไปได้หลายพัน
ผลคือก่อเรื่องเอะอะเกินไป ตายไปหลายคน ถูกไล่ล่าตามเข้าไปในป่าลึก
วกวนอยู่ในป่าเป็นครึ่งเดือนถึงหนีพ้น กินเปลือกไม้ ดื่มน้ำหิมะ แทบเอาชีวิตไม่รอดออกมา
วันนี้กลับมา เดิมคิดจะสร้างความปั่นป่วนให้ตำรวจท้องที่ ก่อคดีใหญ่สักสองสามคดี พลางปล้นเงินไปด้วย
ไม่คิดเลยว่าจะเจอปลาตัวใหญ่เบอร์นี้
หลายล้าน
คนที่พวกมันฆ่าไป นับรวมกันยังนึกไม่ออก เงินที่ปล้นมาได้ทั้งหมดยังไม่ถึงเศษเสี้ยวของจำนวนนี้
ถ้าได้เงินก้อนนี้จริง ก็ไม่ต้องมุดป่ามุดดอยอีกแล้ว ไม่ต้องกินเปลือกไม้อีกต่อไป ไม่ต้องใช้ชีวิตแบบเอามีดลิ้มเลือดแบบนี้อีกแล้ว
ไปทางใต้ได้ เปลี่ยนตัวตน ซื้อบ้าน หาเมีย ใช้ชีวิตคนปกติ
หลายคนมองหน้ากัน แววตาแลกเปลี่ยนความเข้าใจบางอย่าง