สวีเอ้อร์มองเขาอย่างสงสัย เงินในมือยังเก็บไม่เรียบร้อย กำไว้แน่น "น้องชาย มีไอเดียอะไรเหรอ ว่ามาเลย พวกเราฟังนายหมด"
"ใช่แล้ว ๆ พี่ลู่ มีอะไรก็สั่งมาเถอะ" เสี่ยวหลินจื่อเสริมอย่างคึกคัก ปากยังเคี้ยวขนมเปี๊ยะไม่ทันกลืน แก้มป่องตุ่ย
ลู่เหวย์ยิ้มเอนหลังพิงพนัก ไขว่ห้างเอื่อย ๆ แล้วพูดไอเดียของตัวเองออกมาเรื่อย ๆ
"พวกนายก็รู้ การค้าพันธบัตรรัฐบาลรัฐอนุญาตแล้ว และเป็นการค้าที่ดำเนินการง่าย อาศัยแค่ส่วนต่างข้อมูล
ความคิดของฉันคือ ฉันจะเอาเงินสองล้านออกมาเป็นทุน
พวกนายสิบสองคน แบ่งเป็นสี่กลุ่ม กลุ่มละสามคน ไปเมืองอื่นซื้อพันธบัตรรัฐบาล แล้วเอากลับมาขาย กำไรที่ได้ หักทุนแล้ว ฉันกับพวกนายแบ่งกันครึ่งหนึ่ง"
ในห้องเงียบลงทันที
สวีเอ้อร์อ้าปากค้าง อึ้งไปชั่วขณะ
เสี่ยวหลินจื่อลืมเคี้ยวขนมเปี๊ยะ แก้มป่องแข็งทื่อ
ต้าหลิวเกาหัว ขมวดคิ้ว เหมือนกำลังคำนวณบัญชีในใจ
"ไปซื้อเมืองอื่นเหรอ" สวีเอ้อร์พูดช้า ๆ เหมือนกำลังย่อยข่าว "นั่นต้องเดินทางไกลแล้วสิ..."
"ใช่ เดินทางไกล" ลู่เหวย์พยักหน้า "พวกนายไปธนาคารหรือบริษัทหลักทรัพย์ ซื้อตรงๆ เสร็จแล้วเอากลับมาขาย
ขั้นตอนง่าย แค่ต้องระวังระหว่างทาง