เจียงหนิงงัดคลังเก็บของของฝ่ายซ่อมบำรุงและฝ่ายจัดหาวัสดุ จนในที่สุดก็พบน้ำมันดีเซลในห้องหนึ่ง
บรรจุถังละ 160 ลิตร มีทั้งหมด 30 ถัง รวมเป็น 4,800 ลิตร หรือราว 4 ตัน
ช่วงนี้พอดีมีงานแสดงสินค้านานาชาติ แถมยังเจอพายุไต้ฝุ่นร้อยปี การเตรียมรับมือเหตุไฟดับล่วงหน้าไม่มีทางกักตุนน้ำมันดีเซลไว้แค่นี้แน่
เธอจึงงัดทุกที่ที่งัดได้ แล้วก็พบว่ามีอีกสองห้องที่เก็บน้ำมันดีเซลไว้เช่นกัน รวมทั้งหมดแล้วมีถึง 12 ตัน
เรือท้องแบนกับรถบ้านต่างก็ใช้น้ำมันดีเซลได้ มากพอให้เธอใช้ไปอีกนาน ด้วยความตื่นเต้น เธอจึงเก็บทั้งหมดเข้ามิติส่วนตัว
ที่จริงในมิติส่วนตัวมีกล่องเก็บพลังงานพลังแสงอาทิตย์อยู่หลายกล่องแล้ว แต่ใครจะมัวเลือกกันล่ะ? เอาทั้งหมด!
เธอหยิบเครื่องมือขึ้นมา พยายามถอดเครื่องปั่นไฟออกให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ พร้อมเก็บเครื่องมือและอะไหล่ของฝ่ายซ่อมบำรุงไปด้วยทั้งหมด
ชั้นเจ็ดลงไปเป็นเฟอร์นิเจอร์สมัยใหม่หลากหลายรูปแบบ เจียงหนิงเดินเก็บของไปด้วย
ที่จริงเธอชอบเฟอร์นิเจอร์สมัยใหม่มากกว่า ผู้ออกแบบคำนึงถึงปัญหาของคนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่คับแคบเป็นอย่างดี เฟอร์นิเจอร์หลายชิ้นจึงพับเก็บได้
พื้นที่เพิ่มขึ้นมา 1,200 ลูกบาศก์เมตร เจียงหนิงเจออะไรก็เก็บอย่างนั้น เรียกได้ว่าตามใจตัวเองสุด ๆ
เตียง สปริงยางพารา โซฟา ตู้เสื้อผ้า ตู้วางโทรทัศน์ ตู้ข้างเตียง โต๊ะ เก้าอี้ ม้านั่ง เก้าอี้โยก...
พอเหนื่อยก็หาที่นั่งพัก แล้วรีบเข้าไปตรวจดูในมิติส่วนตัว
เฟอร์นิเจอร์ไม้ที่เก็บมาทีหลังหายไปเพียงบางส่วนเท่านั้น ดูท่ากลยุทธ์ของพ่อค้าคงแพรวพราวไม่น้อย ส่วนใหญ่ขายของปลอมปนของจริง มิติส่วนตัวนี่แหละคือเครื่องตรวจสอบของแท้ของจริง
เดินขึ้นบันไดวนไปก็มีห้องรับเพิ่มขึ้นมาหนึ่งห้อง ส่วนอย่างอื่นไม่มีการเปลี่ยนแปลงอีก