ทั้งกลุ่มเดินขึ้นไปค้นหาต่อ เห็นทุกที่ถูกรื้อค้นจนเละเทะ แถมห้องทำงานเกือบทั้งหมดทำจากพลาสติก นาน ๆ ทีถึงจะเจอโต๊ะทำงานไม้ แต่ก็เป็นแผ่นขี้เลื่อยผสมกาวอัดขึ้นรูป เผาแทบไม่ได้ แถมยังปล่อยก๊าซพิษอีก
ตึกสำนักงานอีกหลังหนึ่งก็เป็นแบบเดียวกัน ค้นเจอแค่อาหารสำเร็จรูปที่ถูกทิ้งไว้ น้ำแร่ไม่กี่ลัง กับไม้จำนวนเล็กน้อย
ทั้งกลุ่มกลับไปยังตึกที่บริษัทของจางเฉาตั้งอยู่ แม้จะมีร่องรอยถูกบุกรุกไม่น้อย แต่สภาพยังดีกว่ามาก
พวกนั้นคงเข้ามาเห็นว่าถูกกวาดไปแล้ว จึงรีบไปปล้นตึกอีกสองหลังแทน
เจียงหนิงเดาไม่ผิด ยิ่งขึ้นไปสูง ร่องรอยก็ยิ่งน้อยลง
เธอเสนอให้สลับกันค้นอีกรอบ เพราะแต่ละคนสนใจของคนละอย่าง บางทีอาจมีจุดที่ยังไม่มีใครสังเกตเห็น
เจียงหนิงค้นส่วนที่ลู่หยูเคยค้นเมื่อวาน ส่วนจางเฉาสลับกับคนห้อง 1801
เมื่อวานพวกเขามุ่งหาเวชภัณฑ์กับอาหาร แต่วันนี้เป้าหมายเปลี่ยนไปแล้ว
มิติส่วนตัวเพิ่มขึ้นมา 150 ลูกบาศก์เมตร เจียงหนิงที่มีสำนึกระแวดระวังสูงเกินไปจึงเอาแต่คิดจะกักตุนของให้เต็ม
หนังสือที่ช่วยเติมเต็มจิตใจ แจกันสวย ๆ ในห้องทำงานของเจ้านาย โต๊ะทำงานไม้จริง ตู้เสื้อผ้า ตู้หนังสือ ของตกแต่งหยก และด้ามไม้ถูพื้นจากห้องเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาด
เรื่องการค้นหาของ ผู้หญิงมีพรสวรรค์กว่าผู้ชายมาก เจียงหนิงเจอขนมที่หลงเหลืออยู่ไม่น้อย กลับไปค้นพัสดุอีกครั้ง แล้วหาเสื้อผ้ากับรองเท้าที่ใส่ได้
เธอเจอบริษัทขายหยกแห่งหนึ่ง เคาน์เตอร์ว่างเปล่า แต่ไม่มีร่องรอยว่าถูกใครรื้อค้น
เดินดูรอบ ๆ แล้วพบว่าห้องทำงานของผู้รับผิดชอบปิดสนิท
ประตูแข็งแรงราวกับป้อมปราการอีกแล้ว เธอหยิบเครื่องมือออกมางัดอยู่นาน ในห้องทำงานมีตู้เซฟอยู่สี่ตู้
ข้างในน่าจะเก็บหยกไว้ เจียงหนิงเก็บทั้งหมดเข้ามิติส่วนตัว แล้วยังค้นเจอชา บุหรี่ และเหล้าอีกเล็กน้อย เธอใช้ดาบราชวงศ์ถังฟันโต๊ะกับเก้าอี้จนแยกเป็นไม้
ที่จุดประจำของแบรนด์กีฬายี่ห้อหนึ่ง เธอเลือกเก็บไซซ์ที่สมาชิกในทีมสวมได้กลับไปแบ่งกัน ส่วนที่เหลือกวาดเข้ามิติส่วนตัว ไม่เหลือไว้แม้แต่ชิ้นเดียว