20 นาทีต่อมา เจียงอวี้และเฉินหนานก็นั่งเผชิญหน้ากันในร้านกาแฟ
พูดตามตรง เฉินหนานรู้จักเจียงอวี้มานานแล้ว
ตอนนั้นยังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่ โจวฉีเพื่อนรักแอบชอบซ่งลวี่เฟิง
แต่ซ่งลวี่เฟิงกลับแอบชอบหลินทิง
ส่วนหลินทิงก็มีผู้ชายคนอื่นอยู่ข้างกาย
ตอนนั้นเฉินหนานคิดไม่ตกว่าผู้ชายข้างกายหลินทิงจะวิเศษขนาดไหน ถึงกับทำให้หลินทิงเมินเฉยแม้แต่หนุ่มหล่อระดับเทพบุตรประจำมหาวิทยาลัยอย่างซ่งลวี่เฟิง
ที่แท้ก็เป็นเจียงอวี้
ไม่น่าแปลกใจเลยที่ซ่งลวี่เฟิงไม่เต็มตาหลินทิง
แต่เรื่องที่เจียงอวี้กลายเป็นแฟนเก่าของหลินทิง เหตุผลที่เป็นมายังไง เฉินหนานเองก็ไม่สนใจ
ในฐานะทนายความ เธอวิเคราะห์อย่างเฉียบคมถึงจุดประสงค์ที่เจียงอวี้มาหาเธอ
เจียงอวี้คงมาเพราะโหยวจื่อ
ไม่อย่างนั้นเขาก็ไม่มีเหตุให้ต้องมาพบเธอ
เจียงอวี้เปิดเมนูเครื่องดื่ม “เฉินทนายอยากดื่มอะไรครับ”
“อะไรก็ได้ค่ะ” เฉินหนานเปิดประเด็นทันที “คุณเจียงมีอะไรก็พูดมาตรงๆ เลยนะคะ ดิฉันจะรีบไป”
เจียงอวี้วางเมนู เอ่ยตรงๆ “ถ้าเฉินทนายตัดสินใจรับเลี้ยงโหยวจื่อจริงๆ อาจจะมีเรื่องยุ่งยากตามมา”
เฉินหนานพูด “ว่าไงคะ”
เจียงอวี้เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ช้าๆ ด้วยท่วงท่าสุภาพและสง่างาม แล้วกล่าวเรียบๆ ว่า
“โหยวจื่ออาจจะเป็นลูกสาวแท้ๆ ของผม แต่ผมกำลังตรวจสอบอยู่”
“ถ้าใช่ และหลังจากนี้เฉินทนายรับเลี้ยงโหยวจื่อไป เกรงว่าเราคงหนีไม่พ้นต้องสู้คดีกันในศาล”
สิ่งที่ตอบสนองคำพูดของเจียงอวี้คือความเงียบชั่วอึดใจของเฉินหนาน
เธอนึกถึงที่หลินทิงเคยบอกว่าโหยวจื่อไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเจียงอวี้เลย
เธอตัดสินใจว่าจะกลับไปถามหลินทิงให้แน่
หลินทิงเป็นผู้หญิงที่ดีมาก เจียงอวี้สามารถเป็นแฟนเก่าของหลินทิงได้ เธอคิดว่าฝ่ายผิดคงไม่ใช่หลินทิงแน่นอน
เป็นไปได้สูงว่าเจียงอวี้ต้องเคยทำอะไรให้เจ็บช้ำน้ำใจหลินทิง
ความประทับใจที่เธอมีต่อเจียงอวี้จึงลดลงตามธรรมชาติ
เมื่อลุกขึ้น เธอกล่าวด้วยความหงุดหงิด “คุณเจียง การที่คุณเข้ามาขวางแบบนี้ ทำให้ดิฉันไม่พอใจอย่างแรง”
เฉินหนานน่ะรักโหยวจื่อมากขนาดนั้น
และโหยวจื่อก็หูหนวกข้างขวาเหมือนกับลูกสาวของเธอที่เสียชีวิตไป