มือของหลินเจี้ยนกั๋วที่ถือผลตรวจดีเอ็นเอสั่นเทาไม่หยุด
ที่สั่นไม่ใช่แค่มือของเขา
แต่ยังรวมถึงทั้งกายและใจ
ความขุ่นเคืองอัดแน่นในอก
แทบหายใจไม่ทัน
เรือนร่างที่ยังคงแข็งแกร่งกำยำ ราวกับชราลงไปในชั่วพริบตา
แม้แต่เสียงก็สั่นเครือ
"เจิ้นอวี่ ฉันถูกสองแม่ลูกนั่นหลอกมาอย่างเลวร้าย"
หลินเวยเวยแม้จะไม่ยอมรับ แต่ตอนนั้นผลตรวจดีเอ็นเอของหลินทิงก็ถูกสองแม่ลูกนั่นเล่นตุกติก
ทว่าวินาทีนี้ หลินเจี้ยนกั๋วแน่ใจอย่างที่สุด
หลายปีก่อน ผลตรวจดีเอ็นเอระหว่างเขากับหลินทิง ต้องถูกใครบางคนเล่นตุกติกแน่นอน
หลินทิงคือลูกสาวแท้ ๆ ของเขา
เพื่อสองแม่ลูกเจ้าเล่ห์ชั่วช้านี่ เขากลับส่งลูกสาวแท้ ๆ ของตัวเองเข้าคุก
เสี่ยวทิงก็เกือบตายด้วยน้ำมือเขา
หลินเจี้ยนกั๋วหายใจติดขัด
เพล้ง! เขาทรุดลงบนเก้าอี้
เก้าอี้ก็ล้มคว่ำเพราะเขา
ทั้งร่างกระแทกกับพื้น
หลินเจิ้นอวี่รีบไปหยิบยาหัวใจจากลิ้นชัก
พักใหญ่ หลินเจี้ยนกั๋วถึงฟื้น สีหน้ายังซีดเซียว
"พ่อ อย่าโทษตัวเองเลย จะโทษก็โทษหลินเวยเวยกับซูซิ่วเจิน สองแม่ลูกนั่นเจ้าเล่ห์เกินไป"
"เราต่างก็ถูกพวกนางหลอก"
หลินเจี้ยนกั๋วน้ำตาไหลพราก คว้ามือหลินเจิ้นอวี่
"เจิ้นอวี่ น้องสาวแกเกลียดเราจนเข้าไส้ นางจะไม่ยอมรับฉันเป็นพ่ออีกแล้วใช่ไหม"
นี่คือสิ่งที่หลินเจิ้นอวี่ก็กังวล "พ่อ ได้เวลาแล้วที่เราจะทำอะไรบางอย่างเพื่อเสี่ยวทิง"
……
คืนนั้นพ่อลูกไม่ได้หลับ
จนฟ้าสว่าง
ที่ไม่ได้หลับเช่นกันคือหลินเวยเวยกับซูซิ่วเจินสองแม่ลูก
จนฟ้าสว่าง ซูซิ่วเจินถึงแอบไปห้องนอนของหลินเวยเวย
เห็นลูกสาวสีหน้าไม่ดี ซูซิ่วเจินถาม "เวยเวย หนูก็ไม่ได้นอนเหรอ"
"อืม" หลินเวยเวยหันกลับมาจากหน้าต่าง
มาถึงตรงหน้าซูซิ่วเจิน นางขมวดคิ้วแน่น
"โจวจื่อเหิงรับปากว่าจะช่วย ไม่รู้ว่าพ่อลูกหลินเจี้ยนกั๋วหลินเจิ้นอวี่ได้ผลตรวจดีเอ็นเอหรือยัง"
ถ้าโจวจื่อเหิงช่วยได้จริง
ผลตรวจดีเอ็นเอต้องถูกเล่นตุกติกอีกครั้งแน่
ก็จะทำให้หมากเสี่ยงที่เธอขอตรวจดีเอ็นเอครั้งนี้พลิกจากแพ้เป็นชนะ