ความสงสัยและแววตาตกตะลึงของเจียงอวี้ ทำให้หลินทิงรู้สึกไร้เรี่ยวแรง
เธอกำนิ้วแน่น เจ็บปวดใจที่ต้องถามว่า “เจียงอวี้ คุณคงไม่คิดว่าแม้แต่รายงานผลตรวจ ฉันก็ปลอมแปลงได้ใช่ไหม?”
หน้าอกของเธอบีบรัดขึ้นมา
เธออดไม่ได้ที่จะตวาดด้วยความเจ็บปวด “เจียงอวี้ คุณคิดบ้างสิ รายงานผลตรวจนี้เพิ่งพิมพ์ออกมาจากเครื่องพิมพ์อัตโนมัติ ฉันจะปลอมแปลงได้ยังไง แล้วฉันจะปลอมแปลงได้ยังไง?”
สิ่งที่ตอบกลับหลินทิง คือความเงียบงันของเจียงอวี้
เขาไม่ยอมรับความจริงเช่นนี้
นี่คือผลกรรมของหลินทิงหรือ?
หลินทิงทำเรื่องผิดต่อเขา ผิดต่อตระกูลหลินมากมาย
สวรรค์มีตา กำลังลงโทษหลินทิงอยู่หรือ?
เขาเกลียดหลินทิง ใช่แล้ว
แต่เขาไม่เคยปรารถนาให้เธอได้รับผลกรรมเช่นนี้เลย
เมื่อเห็นเจียงอวี้ที่ในสายตายังคงมีความเคลือบแคลง หลินทิงก็ยิ้มขมขื่นในใจ
เธอแย่งรายงานกลับมา
มือที่ว่างเปล่าของเจียงอวี้ ทำให้เขายืนนิ่งอยู่กับที่
ลมหายใจของเขาสะดุด
ในหัวมีเสียงระเบิดดังลั่น: มันเป็นไปไม่ได้!
แต่ทำไมหน้าอกของเขาถึงได้อึดอัดเช่นนี้
เมื่อมองหลินทิง คิ้วของเขาขมวดเป็นปม
“หลินทิง ฉันเคยเตือนคุณแล้ว ว่าคนทำอะไร สวรรค์เห็นหมด”
พูดจบ เขาก็เกร็งขมับแน่น
ทั้งที่เธอได้รับผลกรรมสมควรแล้ว แต่เขากลับไม่รู้สึกสะใจ
ตรงกันข้าม สีหน้าของเขายิ่งมืดมน หายใจเข้าออกหน้าอกก็ยิ่งบีบรัด
เขามองหลินทิง: “…หลินทิง นี่คือผลกรรมของคุณจริง ๆ”
ตัวเขาเองก็ไม่รู้ ว่าทำไมเสียงของเขาถึงฟังดูไร้พลังเช่นนั้น
คำพูดที่เย็นชาไร้ความรู้สึกนี้ ทำให้ร่างกายและหัวใจของหลินทิงสั่นสะท้าน
เธอกำชายเสื้อตัวเองแน่นอย่างสิ้นหวัง
ผลกรรมก็ผลกรรมเถอะ!
เรื่องของเธอไม่เกี่ยวกับเจียงอวี้แล้ว
รายงานในมือ ถูกเธอยัดใส่กระเป๋า
เธอจะเอารายงานไปตรวจซ้ำ
ตอนหันตัว แขนเรียวเล็กถูกเจียงอวี้คว้าไว้
“หลินทิง…”
เสียงของเจียงอวี้ ทำให้ความเจ็บปวดในใจหลินทิงรานร้าว