"ใช่แล้ว ต้วนอี้กำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยนักผนึกการ์ดวิญญาณชั้นนำนี่!"
เพื่อนร่วมชั้นที่เดิมทีเตรียมจะเกาะชายกระโปรงต้วนอี้ พากันใจคอห่อเหี่ยวลงทันที
"ดูท่าทางแล้ว ก็เหลือแค่หลินเฮิงนี่แหละ เขากับต้วนอี้สนิทกันมาก อีกทั้งยังมีระดับสัมฤทธิ์สองดาว เก่งกว่าพวกเราเยอะ"
"ใช่แล้ว! ก็หลินเฮิงนี่ล่ะ!"
หลังจากรู้ว่าต้วนอี้ไม่มีหวังแล้ว สายตาของเพื่อนร่วมชั้นก็จับจ้องไปที่หลินเฮิงข้างกายต้วนอี้ทันที แต่ละคนมองราวกับหมาป่าจ้องเหยื่อ
"เอ่อ..."
"ขอให้โชคดีนะ ฮ่าฮ่า!" ต้วนอี้ตบบ่าหลินเฮิงพลางหัวเราะ
"กลืนน้ำลายดังอึก!~"
"ทำไมจู่ๆ ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัยขึ้นมาเลย"
หลินเฮิงมองดูสายตาของเพื่อนร่วมชั้นแล้วกลืนน้ำลายลงคออย่างสัญชาตญาณ
เป็นจริงอย่างที่คิด เพื่อนร่วมชั้นที่ใจร้อนกว่าเล็กน้อย พากันกรูเข้าล้อมหลินเฮิงทันที แถมยังดันต้วนอี้ออกไปด้วย
ต่างพากันตื่นเต้นหารือเรื่องการตั้งกลุ่มกับหลินเฮิง
ต้วนอี้เห็นเหตุการณ์นี้แล้ว อดหัวเราะออกมาไม่ได้
"กลับไปที่ของตัวเองให้หมด!"
"ใครยังเอะอะส่งเสียงดังอีก ออกไปให้หมด!"
เติ้งสวินเห็นนักเรียนก่อความวุ่นวาย จึงตะโกนออกไปหนึ่งประโยค
ทำเอานักเรียนพวกนี้ตกใจ รีบกลับไปนั่งที่อย่างเรียบร้อยทันที
ส่วนสภาพของห้องเรียนอื่น ก็คล้ายคลึงกับห้องของต้วนอี้ เพื่อนร่วมชั้นที่ใจร้อน ต่างพากันกรูเข้าหาเพื่อนที่เก่งกว่าในห้อง โดยเฉพาะหานลี่เซวียน ซูเหลียนเสวี่ย รวมถึงเพื่อนนักเรียนอีกหลายคนที่ติดห้าอันดับแรกของทำเนียบวายุเมฆ