"อ๊าก!"
ชายหนุ่มทั้งสองต่างร้องกรีดร้องหนึ่งเสียง
อสูรกายที่อยู่เบื้องหลังพวกเขาบาดเจ็บสาหัสกว่าเดิม แทบจะสูญเสียพลังต่อสู้ใด ๆ ไปหมดแล้ว
"เมื่อครู่ นั่นมันคลื่นสั่นสะเทือนของหมีคลื่นสะเทือนสิน่ะ ระยะทางห่างไกลถึงเพียงนี้ อานุภาพยังทรงพลังแบบนี้ หากโดนเข้าใส่ในระยะประชิด เกรงว่าคงจบเห่แน่" ซูเหลียนเสวี่ยเห็นชายหนุ่มทั้งสองถูกโจมตีเข้าให้ ก็เอ่ยขึ้นด้วยความตกตะลึง
"ใช่แล้ว สมกับเป็นอสูรกายคุณภาพระดับน้ำเงิน และเจ้าหมีคลื่นสะเทือนตัวนี้ก็แข็งแกร่งกว่าอินทรีอัคคีทมิฬที่เราเคยพบก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด" ต้วนอี้กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"แล้วเราจะทำอย่างไรดี รีบออกไปจากที่นี่ หรือว่าจะเข้าไปช่วยพวกเขา?"
"เอ่อ... ช่วยเถอะ อย่างไรก็ไม่มีเรื่องบาดหมางกัน บางทีเราอาจถามข่าวคราวของหานลี่เซวียนจากพวกเขาได้"
"อีกอย่าง เจ้าหมีคลื่นสะเทือนตัวนั้นคงค้นพบพวกเราแล้วเช่นกัน หากไม่รีบลงมือตอนนี้ อีกเดี๋ยวเราก็ต้องถูกมันโจมตีแน่"
หากอสูรกายที่มาเป็นอสูรดุร้ายด้วยแล้ว ต้วนอี้คงไม่ต้องคิดด้วยซ้ำ จะพาซูเหลียนเสวี่ยหนีไปจากที่นี่ทันที
แต่ตอนนี้เป็นเพียงหมีคลื่นสะเทือนคุณภาพระดับน้ำเงินตัวหนึ่ง แม้จะไม่ใช่ว่าอ่อนแอ แต่งูพิษวิญญาณน้ำแข็งของตนก็เป็นอสูรกายคุณภาพระดับน้ำเงินเช่นกัน อีกทั้งต้วนอี้ยังบรรลุระดับสัมฤทธิ์สองดาว พลังเพิ่มพูนขึ้นไม่น้อย รับมือกับหมีคลื่นสะเทือนตัวหนึ่ง ยังเกินพอ
ที่สำคัญที่สุด พวกเขาล้วนเป็นบุตรหลานตระกูลร่ำรวยในเมืองเหยากวง หากช่วยพวกเขาไว้ได้ ต้องรีดผลประโยชน์จากพวกเขาได้ไม่น้อยเป็นแน่