พร้อมกับการตายของหมีคลื่นสะเทือน แก่นอสูรคุณภาพระดับน้ำเงินก็ลอยขึ้นมาจากซากศพ ต้วนอี้หยิบแก่นอสูรนี้ไปทันที แล้วเก็บลงในแหวนมิติของตน
ซูเหลียนเสวี่ยที่อยู่ด้านข้างไม่ได้รู้สึกไม่พอใจอันใด และไม่คิดจะแย่งชิงเช่นกัน
ก่อนหน้านี้ตอนสังหารอินทรีอัคคีทมิฬ ต้วนอี้ก็แสดงออกอย่างชัดเจนว่าสนใจแก่นอสูรคุณภาพระดับน้ำเงินอย่างมาก ซูเหลียนเสวี่ยย่อมมองออก จึงไม่คิดจะไปแย่งชิงกับต้วนอี้
เพราะอย่างไรเสีย ณ ระดับขั้นของซูเหลียนเสวี่ยในตอนนี้ ยังไม่จำเป็นต้องใช้แก่นอสูรคุณภาพระดับน้ำเงินเลย โดยปกติแล้วจะต้องรอจนกระทั่งมีระดับพลังถึงระดับเงิน และต้องการวิวัฒนาการอสูรกายคุณภาพระดับน้ำเงินเท่านั้น จึงจะต้องการ
"ว่าแต่คันศรน้ำแข็งเงินของเจ้านี่ร้ายกาจจริง ๆ ทำไมถึงไม่เคยเห็นเธอใช้มาก่อนเลย" ต้วนอี้เก็บแก่นอสูรคุณภาพระดับน้ำเงินเสร็จแล้ว ก็มองไปทางซูเหลียนเสวี่ยแล้วเอ่ยถาม
"นี่คืออาวุธลับที่ท่านปู่ของฉันให้มา ทว่ายามใช้จะเผาผลาญพลังวิญญาณมหาศาล ด้วยระดับพลังของฉันในตอนนี้ อย่างมากที่สุดก็ยิงได้พร้อมกันเพียงสามดอกศร ต้องรอจนถึงยามคับขันที่สุด ถึงจะใช้ได้"
"เดิมทีคิดจะใช้รับมือกับเจียวเงินพิฆาตปฐพีนั่น แต่ผลคือมันแข็งแกร่งเกินไป ไม่ให้โอกาสฉันเลย และต่อให้ใช้ก็คงไม่เกิดผลอะไร เพราะอย่างไรก็เป็นเพียงการ์ดอาวุธคุณภาพระดับเขียว"
"ใช้รับมืออสูรกายคุณภาพระดับน้ำเงิน ก็สุดขีดจำกัดแล้ว หากโจมตีใส่อสูรดุร้ายคุณภาพระดับม่วง ก็ไม่ก่อผลแม้แต่น้อย" ซูเหลียนเสวี่ยยิ้มขื่น พลางเอ่ย
