"นาย นาย นาย... ทำไมถึงมีคลื่นพลังวิญญาณอันทรงพลังแบบนี้!"
หลินเฮิงในเวลานี้สัมผัสได้ถึงคลื่นพลังวิญญาณอันทรงพลังยิ่งจากตัวต้วนอี้ ทั้งยังไม่ด้อยไปกว่าตนเอง เห็นได้ชัดว่าเขามีพลังระดับสัมฤทธิ์แล้ว
สามวันก่อนต้วนอี้มีเพียงขั้นเหล็กดำสามดาว บัดนี้ชั่วพริบตากลับกลายเป็นนักผนึกการ์ดวิญญาณระดับสัมฤทธิ์ จะไม่ให้หลินเฮิงตกตะลึงได้อย่างไร?
"ฉันได้รับวาสนาครั้งหนึ่งในแดนลับของโรงเรียน" ต้วนอี้ตบไหล่หลินเฮิง กล่าวอย่างสงบนิ่ง
"เป็นไปไม่ได้ นี่มันแค่สามวันเองนะ ถึงขั้นทะลวงขึ้นเป็นระดับสัมฤทธิ์ในคราเดียว?" หลินเฮิงถามอย่างเหลือเชื่อ
"หลายสิ่งล้วนยากจะอธิบาย แต่นายวางใจเถอะ ฉันตอนนี้เป็นนักผนึกการ์ดวิญญาณระดับสัมฤทธิ์อย่างแท้จริงแล้ว ต่อให้ไอ้หวงอี้นั่นกล้าบังอาจมายั่วยุอีก ฉันก็ไม่เกรงกลัวมัน"
"ยิ่งกว่านั้น ฉันฟันธงได้เลยว่าหวงอี้ตอนนี้ไม่กล้าโผล่หน้ามาแล้ว! ฮ่าฮ่า!" ต้วนอี้หัวเราะลั่นขึ้นมาทันใด
"ฉันคารวะแล้ว ดูท่าต่อไปคงไม่มีใครกล้ามารังแกนายอีก นี่ทำให้ฉันวางใจได้แล้ว"
แม้ในใจหลินเฮิงเวลานี้จะยังเต็มไปด้วยข้อกังขามากมาย แต่เมื่อเห็นท่าทีอันผ่อนคลายของต้วนอี้เช่นนี้ คิดว่าคงได้รับวาสนาอันใหญ่หลวงในแดนลับของโรงเรียนจริง
ถูกกดทับมานานปี ถึงเวลาแล้วที่ต้องปะทุ
ชั่วขณะนั้น หลินเฮิงเองก็รู้สึกยินดีกับต้วนอี้เป็นอย่างยิ่ง