หลังจากการรักษาเสร็จสิ้น ต้วนอี้ก็ลุกขึ้นยืนทันที พลางกล่าวว่า "รักษาเรียบร้อยแล้ว แต่ยังไม่หายสนิทดี ต้องใช้เวลาอีกเจ็ดวันในการพักฟื้น"
ส่วนหมาป่าเงาหิมะในตอนนี้ก็ค่อย ๆ ลุกขึ้น สีหน้าไม่เจ็บปวดอีกต่อไป ตรงกันข้ามยังดูตื่นเต้นเล็กน้อย เพราะสมุนไพรพลังนอกจากจะช่วยรักษากระดูกหักแล้ว ยังแฝงเสริมพลังให้มันอย่างแนบเนียน ทำให้มันรู้สึกสบายตัวยิ่งนัก
"นึ... น่าทึ่งจริง ๆ" หญิงสาวสัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นที่ส่งมาจากหมาป่าเงาหิมะ เธอก็ตกตะลึงสุดขีด
"นายคือนักเรียนจากโรงเรียนมัธยมเหยากวงสามของเราจริงหรือ ทำไมฉันไม่เคยได้ยินว่าในโรงเรียนมีหมออสูรกายที่เก่งกาจแบบนี้"
หญิงสาวในยามนี้ไม่ระวังตัวกับต้วนอี้อีกต่อไปแล้ว เอ่ยถามด้วยความสนใจ
"ฉันอยู่ ม.6 ห้อง 4 นามว่าต้วนอี้"
"ที่แท้ก็แบบนี้เอง ฉันอยู่ห้องสาม นามว่าซูเหลียนเสวี่ย"
"หา เธอคือซูเหลียนเสวี่ยงั้นหรือ นักเรียนหญิงที่แกร่งที่สุดของโรงเรียนเรา ยินดีที่ได้พบ ยินดีที่ได้พบ" เมื่อต้วนอี้ได้ยินนามนี้ พลันตะลึงไปชั่วขณะ
ซูเหลียนเสวี่ยผู้นี้มีพลังแข็งแกร่งมาก ปัจจุบันอายุสิบเจ็ดเท่าต้วนอี้ ทว่ากลับมีพลังฝึกตนถึงระดับสัมฤทธิ์สองดาวแล้ว เป็นที่สามในกระดานทำเนียบวายุเมฆของโรงเรียน
ทั้งหน้าตาก็งดงามเป็นอย่างยิ่ง ต่อให้ยามนี้จะเต็มไปด้วยฝุ่นผง ก็หาได้ลดทอนความงามของเธอลงไม่