แม้ในใจจะตื่นตะลึงเพียงใด แต่ต้วนอี้ก็พยายามตั้งสติให้สงบลง
เพราะของที่ถูกคนทิ้งขว้างอย่างไม่ใส่ใจเช่นนี้ คาดว่าคงไม่มีผู้ใดล่วงรู้ถึงประโยชน์ที่แท้จริงของมัน
หากไม่ใช่เพราะสแกนเรดาร์ของระบบเตือน ต้วนอี้ก็คงไม่มีทางสังเกตว่าม้วนหนังแกะที่ใช้ยัดรูหนูนี่ แท้จริงแล้วคือคัมภีร์ฝึกฝนขั้นสุดยอด
ยิ่งคิดต้วนอี้ก็ยิ่งรู้สึกลิงโลด จึงรีบเก็บม้วนหนังแกะนั่นใส่แหวนมิติทันที
คาดว่าม้วนหนังแกะนี้ไม่นับเป็นของในหอคลังสมบัติ ดังนั้นต้วนอี้จึงยัดมันลงแหวนมิติไปดื้อ ๆ แล้วทำทีหยิบศิลาพลังผลึกขึ้นมาอีกก้อน
หลังจากนั้นก็ถ่ายรูปไปสองสามภาพ ก่อนเดินออกจากหอคลังสมบัติ
"เร็วถึงเพียงนี้?" ชายวัยกลางคนผู้ดูแลหอคลังสมบัติเห็นต้วนอี้ออกมาในพริบตา ก็อดประหลาดใจไม่ได้
ปกติโอกาสเข้าหอคลังสมบัตินั้นหายากยิ่งนัก นักเรียนที่เข้าได้ล้วนต้องตรึกตรองอยู่นาน บางคนอยู่จนข้ามวันก็มี แต่ต้วนอี้กลับใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม?
"อาจารย์ ผมเลือกได้แล้วครับ คือศิลาพลังผลึกสองก้อนนี้" ต้วนอี้ยื่นอัญมณีขนาดเท่าไข่ไก่สองก้อนให้ชายวัยกลางคน
"ไม่มีปัญหา นี่คือทางเลือกของเจ้าข้าเอง ฉันจะไม่ก้าวก่าย"
เมื่อเห็นศิลาพลังผลึกสองก้อนในมือต้วนอี้ ชายวัยกลางคนก็แอบแปลกใจไม่น้อย เพราะข้างในนั้นมีทรัพยากรวิวัฒนาการอยู่มากมาย แต่ต้วนอี้กลับมุ่งตรงมาเลือกศิลาพลังผลึก ทั้งยังใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วยาม นับว่ารวดเร็วจริง ๆ